Saturday, 25 July 2026

மூன்று கேள்விகள்

 

முன்னொரு காலத்தில் ஒரு அரசன் இருந்தான். அவனது மனதில் நீண்ட நாட்களாக மூன்று கேள்விகள் இருந்தன.

அந்த மூன்று கேள்விகளுக்கும் சரியான விடை தெரிந்துவிட்டால், தான் செய்யும் எந்தவொரு காரியத்திலும் தோல்வியே ஏற்படாது என்று அவன் நம்பினான். அந்த கேள்விகள்:

1. ஒரு செயலைத் தொடங்க மிகச் சரியான நேரம் எது?

2. மிக முக்கியமான மனிதர் யார்?

3. எல்லாவற்றிலும் மிக முக்கியமான செயல் எது?

நாட்டின் அறிஞர்கள் பலர் பலவிதமான விடைகளைக் கூறினர்.

ஒரு சாரார் கால அட்டவணை போடச் சொன்னார்கள், மற்றொரு சாரார் அமைச்சர்களின் ஆலோசனையே முக்கியம் என்றார்கள்.

ஆனால், எதிலும் திருப்தி அடையாத அரசன், காட்டில் வசிக்கும் ஒரு ஞானியைச் சந்தித்து விடை பெற முடிவு செய்தான்.

ஞானியின் சந்திப்பு

அரசன் ஞானியின் இருப்பிடத்தை அடைந்தபோது, அந்த முதிய ஞானி தன் குடிசைக்கு முன்னால் நிலத்தைத் தோண்டிக் கொண்டிருந்தார். களைப்பால் அவர் மூச்சிரைப்பதைக் கண்ட அரசன், அவரிடம் மண்வெட்டியை வாங்கித் தானே நிலத்தைத் தோண்டத் தொடங்கினான்.

நேரம் கடந்தது. அப்போது காட்டில் இருந்து வயிற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு ஒரு மனிதன் ஓடிவந்து மயங்கி விழுந்தான். அவன் வயிற்றில் பெரிய காயம் ஏற்பட்டு ரத்தம் கொட்டியது. அரசன் உடனே அவனுக்கு முதலுதவி செய்து, தன் மேலாடையால் ரத்தத்தை நிறுத்தி, இரவு முழுவதும் அவனைக் கவனித்துக் கொண்டான்.

உண்மையும் மாற்றமும்

மறுநாள் காலையில் மயக்கம் தெளிந்த அந்த மனிதன், அரசனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டான்.

அவன் உண்மையில் அரசனைக் கொல்ல வந்த எதிரி. அரசன் தனியாகக் காட்டுக்கு வருவதை அறிந்து வழியில் காத்திருந்தான்.

ஆனால், அரசனின் பாதுகாவலர்கள் அவனைக் காயப்படுத்தியதால் தப்பி ஓடி வந்தான்.

தன்னை சாகவிடாமல் காப்பாற்றிய அரசனுக்கு இனி வாழ்நாள் முழுவதும் அடிமையாக இருப்பதாக உறுதி அளித்தான்.

விடைகள்

கிளம்பும் முன் அரசன் மீண்டும் தன் கேள்விகளை ஞானியிடம் கேட்டான்.

ஞானி புன்னகைத்து, "உனக்கான விடைகள் ஏற்கெனவே கிடைத்துவிட்டன" என்றார்.

சரியான நேரம்:"இப்போது" என்பது தான் மிக முக்கியமான நேரம். ஏனென்றால், அந்த நேரத்தில் மட்டுமே நம்மால் எதையும் செய்ய முடியும்.

முக்கியமான மனிதர்: அந்தத் தருணத்தில் நீங்கள் யாருடன் இருக்கிறீர்களோ, அவரே முக்கியமான மனிதர்.

முக்கியமான செயல்: உங்களோடு இருப்பவருக்கு அந்த நேரத்தில் தேவையான நன்மையைச் செய்வதுதான் மிக முக்கியமான செயல்.

No comments:

Post a Comment