MEMES OF THE DAY ( 30-04-2026 )

 

MEMES OF THE DAY ( 29-04-2026 )

 

இறைவன் தந்த பொக்கிஷம் - நமது உடல்

1. வாகனம் ஓட்டும்போது டயர்கள் தேய்ந்து போகின்றன, ஆனால்

உங்கள் உள்ளங்கால்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் நடந்த பிறகும் புதியதாகவே இருக்கும்.

2. உடல் 75% தண்ணீரால் ஆனது, ஆனால் மில்லியன் கணக்கான துளைகள் இருந்தபோதிலும், ஒரு துளி கூட வெளியேறாது.

3. ஆதரவு இல்லாமல் எதுவும் நிற்க முடியாது, ஆனால் உடல் அதன் சமநிலையை தானே பராமரிக்கிறது.

4. சார்ஜ் செய்யாமல் எந்த பேட்டரியும் இயங்க முடியாது, ஆனால் இதயம் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை தொடர்ந்து துடிக்கிறது.

5. எந்த பம்பையும் என்றென்றும் இயங்க முடியாது, ஆனால் இரத்தம் உடல் முழுவதும் நிற்காமல் பாய்கிறது.

6. உலகின் மிக விலையுயர்ந்த கேமராக்களுக்கு கூட வரம்புகள் உள்ளன, ஆனால் கண்கள் பில்லியன் கணக்கான பிக்சல்கள் தெளிவுடன் ஒவ்வொரு காட்சியையும் படம்பிடிக்க முடியும்.

7. எந்த ஆய்வகமும் ஒவ்வொரு சுவையையும் சோதிக்க முடியாது, ஆனால் எந்த உபகரணமும் இல்லாமல் நாக்கால் ஆயிரக்கணக்கான சுவைகளை அடையாளம் காண முடியும்.

8. மிகவும் மேம்பட்ட சென்சார்களுக்கு கூட வரம்புகள் உள்ளன, ஆனால் தோல் சிறிதளவு தொடுதலைக் கூட உணர முடியும்.

9. எந்த கருவியும் ஒவ்வொரு ஒலியையும் உருவாக்க முடியாது, ஆனால் தொண்டை ஆயிரக்கணக்கான டோன்களையும் அதிர்வெண்களையும் உருவாக்க முடியும்.

10. எந்த சாதனத்தாலும் ஒலிகளை முழுமையாக டிகோட் செய்ய முடியாது, ஆனால் காதுகளால் ஒவ்வொன்றையும் புரிந்துகொண்டு விளக்க முடியும்.

பிரபஞ்சத்தால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட விலைமதிப்பற்ற பரிசுகளுக்கு நன்றியுடன் இருங்கள். புகார் செய்ய நமக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை

முதுமையும் இளமையும் (Old and Young):

 

நான் இளமையாக இருந்த போது,

காலை எழுவது மிகவும் கடினமாக இருந்தது.

இப்போது நான் முதுமையில் இருக்கிறோம், தூங்குவது தான் மிகவும் கடினமாக உள்ளது.

வாழ்க்கையின் உண்மை மற்றும் நிஜத்தை இவ்வளவு அழகாக சொல்லியிருக்கிறது.

இளமை மற்றும் முதுமை (Young and Old):

நான் இளமையாக இருந்த போது – என் முகப்பருக்கள் (பிம்பிள்ஸ்) பற்றிக் கவலைப்பட்டேன்.

நான் முதுமையில் இருக்கும்போது – என் சுருக்கங்கள் (Wrinkles) பற்றிக் கவலைப்படுகிறேன்.

நான் இளமையாக இருந்த போது – யாரோ ஒருவரின் கையைப் பிடிக்கக் காத்திருந்தேன்.

நான் முதுமையில் இருக்கும்போது – யாராவது என் கையைப் பிடிக்கக் காத்திருக்கிறேன்.

நான் இளமையாக இருந்த போது – என் பெற்றோர் என்னை தனியாக விட வேண்டும் என்று நினைத்தேன்.

நான் முதுமையில் இருக்கும்போது – தனியாக விடப்படுவேனோ என்று கவலைப்படுகிறேன்.

நான் இளமையாக இருந்த போது – அறிவுரை கேட்பதை வெறுத்தேன்.

நான் முதுமையில் இருக்கும்போது – பேசவோ அறிவுரை சொல்லவோ யாரும் இல்லை.

நான் இளமையாக இருந்த போது – அழகான விஷயங்களை ரசித்தேன்.

நான் முதுமையில் இருக்கும்போது – என்னைச் சுற்றியுள்ள எல்லாவற்றிலும் அழகை காண்கிறேன்.

நான் இளமையாக இருந்த போது – நான் என்றென்றும் இருப்பேன் என்று நினைத்தேன்.

நான் முதுமையில் இருக்கும்போது – விரைவில் அது என் முறை என்பதைக் அறிவேன்.

நான் இளமையாக இருந்த போது – அந்தக் கணங்களை கொண்டாடினேன்.

நான் முதுமையில் இருக்கும்போது – என் நினைவுகளை நேசித்து காப்பாற்றுகிறேன்.

வாழ்க்கையின் மிகுந்த தொடக்கமும் முடிவும் ஆகிய நிலையிலே நாம் கவலைப்படுகிறோம்;

ஆனால் வாழ்க்கையை உணர்ந்து வாழ மறந்துவிடுகிறோம்.

வாழ்க்கை அனுபவிக்கப்பட வேண்டியது.. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொன்றை கற்றுக் கொண்டே இருக்கிறேன் ஆனால் கற்பது மட்டும் முடியவே இல்லை...

நீங்கள் இளமையிலா அல்லது முதுமையிலா என்பது முக்கியமல்ல.

வாழ்க்கை வாழப்பட வேண்டியது —

அன்புடன் வாழவும், அன்புக்குரியவர்களுடன் வாழவும்.

நீங்கள் நிச்சயமாக அவர்களில் ஒருவர்தான்.

கடன் கொடுத்தவனும் கடன் வாங்கியவனும்

 

கடன் கொடுத்தவனும் கடன் வாங்கியவனும்

கடன் கொடுத்தவன் ஒரே ஒரு கேள்விய வச்சுக்கிட்டு ரொம்பத் தயங்கித் தயங்கி குற்ற உணர்ச்சியோட உயிர் வாழ்றான்

1. எப்போ தருவீங்க..?

கடன் வாங்குனவன் நிறைய பதில்கள வச்சிக்கிட்டு ஜாலியா குடும்பத்தோட ஊர் சுத்துறான்..!

1. உன் பணத்த தூக்கிட்டு ஓடிட மாட்டேன்

2. உன் காச புடுங்கியா தின்னுட்டேன்

3. ஏன் பணம் பணம்னு அலையிற

4. என்கிட்ட வாங்கி அப்படி என்ன பண்ணப் போற

5. இப்போ என்ன அவசரம்

6. இன்னுமா ஞாபகம் வச்சிருக்க

7. ஏற்கெனவே கொடுத்த மாதிரி இருக்கே

8. உனக்கு என்ன செலவு இருக்கப் போகுது

9. ஒருதடவ கொடுத்துட்டு ஓராயிரம் தடவையா கேப்ப

10. உன்ன ஏமாத்தணும்னு நினைக்கல

11.கண்டிப்பா கைக்கு வந்தவுடன் குடுத்துடுறேன்

12.இப்போ விட்ரு அடுத்த மாசம் குடுத்துடுறேன்

நீங்களாவது நல்லாருங்கடா டேய் ..!

ஓய்வு பெற்ற ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் மூன்று கட்டங்கள் உள்ளன

 ஓய்வு பெற்ற ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் மூன்று கட்டங்கள் உள்ளன

⸻

அவை:

கட்டம் 1 – வயது 58 முதல் 64 வரை

கட்டம் 2 – வயது 65 முதல் 71 வரை

கட்டம் 3 – வயது 72 முதல் 77+ வரை

⸻

கட்டம் 1 – வயது 58+

இந்தக் காலகட்டத்தில், உங்கள் பணியிடம் உங்களை விட்டு விலகத் தொடங்கும். உங்கள் பணி வாழ்வில் நீங்கள் எவ்வளவு வெற்றிகரமாகவோ அல்லது சக்திவாய்ந்தவராகவோ இருந்திருந்தாலும், இப்போது நீங்கள் ஒரு சாதாரண நபராகவே பார்க்கப்படுவீர்கள்.

ஆகவே, உங்கள் கடந்தகாலப் பதவியின் பெருமையையோ அல்லது அந்த மனப்பான்மையையோ பற்றிக்கொள்ளாதீர்கள்.

⸻

கட்டம் 2 – வயது 65 முதல் 71 வரை

இந்த வயதில், சமூகம் மெதுவாக உங்களை விட்டு விலகத் தொடங்கும். நீங்கள் பழைய சக ஊழியர்களை அடிக்கடி சந்திக்க மாட்டீர்கள், மேலும் பணி நண்பர்களும் குறைந்துவிடுவார்கள்.

உங்கள் பழைய பணியிடத்தைச் சேர்ந்த பலருக்கு இப்போது உங்களை அடையாளம் கூடத் தெரியாமல் போகலாம்.

“நான் அங்கே இருந்தேன்” அல்லது “நான் அதைச் செய்தேன்” போன்ற விஷயங்களைக் கூறாதீர்கள்,

ஏனென்றால் புதிய தலைமுறைக்கு உங்களைத் தெரியாது—அதற்காக நீங்கள் வருத்தப்படத் தேவையில்லை.

⸻

நிலை 3 – வயது 72 முதல் 77+

இந்த நிலையில், குடும்பத்தினர் கூட மெதுவாக விலகிச் செல்லத் தொடங்குவார்கள்.

பிள்ளைகளும் பேரக்குழந்தைகளும் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கையில் மும்முரமாக இருப்பதால், உங்கள் பெரும்பாலான நேரத்தை உங்கள் துணையுடனோ அல்லது தனியாகவோ செலவிட நேரிடலாம்.

அவர்கள் எப்போதாவது வந்து பார்த்தால், அதை அவர்களின் அன்பின் வெளிப்பாடாகக் கருதுங்கள்.

அவர்கள் அடிக்கடி வராததற்காக அவர்களைக் குறை சொல்லாதீர்கள்—அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பொறுப்புகளில் மும்முரமாக இருக்கிறார்கள்.

மேலும்… 77 வயதிற்குப் பிறகு, இந்தப் பூமி கூட உங்களை விட்டுச் செல்லத் தயாராக இருப்பது போல் தோன்றும்.

இது இயற்கையின் விதி, சக்தியின் சமநிலை. இதிலிருந்து யாரும் தப்பிக்க முடியாது. வாழ்க்கையின் திரை எந்த நேரத்திலும் விழலாம்.

அந்த நேரத்தில், வருத்தப்படவோ அல்லது வருந்தவோ வேண்டாம். இது இயற்கையான சுழற்சி மற்றும் வாழ்க்கையின் முடிவு. அனைவரும் இந்தப் பாதையைக் கடந்து வந்துள்ளனர், மீதமுள்ளவர்களும் இதைக் கடந்து செல்வார்கள்.

⸻

ஆகவே…

உங்கள் உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும் வரை, உங்கள் வாழ்வின் எஞ்சிய நாட்களை முழுமையாக அனுபவியுங்கள்.

உங்களுக்குப் பிடித்ததை மகிழ்ச்சியாக உண்ணுங்கள்.

நீங்கள் விரும்புவதை உற்சாகத்துடன் செய்யுங்கள். விளையாடுங்கள், வாழுங்கள், அனுபவியுங்கள்… மேலும் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள்.

⸻

அன்பான மூத்த குடிமக்களான நண்பர்களே!

உங்கள் நண்பர்களை அடிக்கடி சந்தியுங்கள். தொலைபேசியில் தொடர்பில் இருங்கள். பழைய நினைவுகளை அசைத்துப் பார்த்து மகிழுங்கள்.

ஏனென்றால்—இந்த வாழ்க்கை ஒருமுறைதான் வரும்.

எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள்.

⸻

மேலே உள்ள கட்டுரை, பெயர் தெரியாத ஒரு எழுத்தாளரால் அழகாக எழுதப்பட்டுள்ளது. அது ஒரு கடுமையான உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

என்னாங்க...

என்னாங்க... என்ன பண்றீங்க...!?

நியூஸ் பேப்பர்ல பிடல்காஸ்ட்ரோ பத்தி ஒரு ஆர்ட்டிகிள் போட்டுருக்கு அத

படிச்சிட்டிருக்கேன்... அது சரி காவேரி... மதியம் என்ன பண்ணப்போற...!?

ம்ம்... நம்ம சம்பாத்தியத்துக்கு தினமும் பிரியாணியா பண்ண முடியும்... வெறும் ரசமும் முருங்கைக் கீரை பொரியல் மட்டும் தான்...

ரசமா...!?

ஆமா...!?

நீ ஒரு வாரத்துக்கு எத்தினி தடவ ரசம் வைப்பே...

எதுக்கு கேக்கிறீங்க...!?

கேக்கிறதுக்கு பதில சொல்லேன்...!?

ம்... ஒரு ரெண்டு இல்ல மூணு தடவ வைப்பேன்...

வாரத்துக்கு ரெண்டுதடவன்னே வச்சிப்போம் அப்ப வருசத்துக்கு 52 வாரம் 52 × 2 = 104 ஆக வருஷத்துக்கு 104 தடவ ரசம் வைக்கிற.

ஆமா இந்த கணக்கெல்லாம் எதுக்கு...

கொஞ்சம் சும்மா இரேன்... கணக்கு போட்டுட்டு இருக்கேன்ல ... வருசத்துக்கு 104 தடவ ன்னா நமக்கு கல்யாணம் ஆகி சுமாரா ஒரு இருபது வருசம்ன்னு கணக்கு வச்சிகிட்டா கூட

ஆக நீ எனக்கு 1080 தடவ ரசம் வச்சிருக்க...

ஹூம்.. கணக்க சரியா போடுங்க 104×20= 2080.. தான் சரியான விடை ..

ஓகே... ஆக நீ 2080 தடவ எனக்கு ரசம் வச்சிருக்க..

சரி... இதெல்லாம் எதுக்குன்னு கேக்குறேன்ல...

அது ஒண்ணுமில்லமா... மறைந்த கியூபா அதிபர் பிடல்காஸ்ட்ரோவ கொல்றதுக்கு அவங்க எதிரிங்க 630 தடவைக்கு மேல அவருக்கு விஷம் வச்சாங்களாம்...

கணக்கா போடற மகனே! உனக்கு இனி ரசம் எல்லாம் கிடையாது. டைரக்டா விஷம் தான்...!

HAPPY BIRTHDAY SIVARAM!

 Today my brother's son Sivaraman ( now in Chicago USA ) is celebrating his birthday!

The above photo was taken 31 yearsback.

சரணாகதி - மாலா எழுதிய கட்டுரை

இந்த கட்டுரையும் நாமக்கல் மனவளக்கலை மன்ற வெள்ளி விழா மலருக்காக மாலாவால் எழுதப்பட்டது.

இக்கட்டுரையில் நான் எவ்வாறு சிறுநீரகக்கற்களால் அவதிப்பட்ட சமயத்தில் எனக்காக எப்படியெல்லாம் உதவியாக இருந்து முற்றிலும் குணமாக உதவினாள் என்பதை சுருக்கமாகத்தான் விவரித்திருக்கின்றாள்.

என்னைவிட அவள் துன்பப்பட்டதுதான் அதிகம்.

என் இடுப்பில் கை வைத்து " கற்கள் கரைந்து வெளியேறட்டும் " என என் கிட்னிக்களை வாழ்த்தி, வாழ்த்தி எவ்வித சிரமமும் நான் படாமல் அத்தனை கற்களும் வெளியேறிவிட இரவு முழுதும் விழித்திருப்பாள். நான் பூரண குணமான பிறகு எழுதிய கட்டுரை இது -