ஞானவயல்
Friday, 20 November 2026
உண்மையான மகிழ்ச்சி
!
ஒரு ஊரில் ஒரு முதியவர் வாழ்ந்து வந்தார். . அவரிடம் இருந்த ஒரே சொத்து ஒரு சிறிய குடிலும், அவர் படுத்துறங்கும் வைக்கோல் போரும், குடிப்பதற்கு ஒரு மண் பானை நீரும்தான். அவர் மிகவும் அறிவாளி மற்றும் அனுபவம் மிக்கவர் என்பதால் அவரிடம் வந்து பலரும் தங்கள் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு தேடி வருவார்கள்.
ஒரு நாள், அந்த ஊருக்கு ஒரு பெரிய முதலாளி வந்தார். அவர் தனது செல்வம் மற்றும் பண பலத்தால் உலகையே விலைக்கு வாங்க முடியும் என்று கர்வம் கொண்டவர். அந்த முதியவரைப் பார்க்க வந்த அவர், வியப்புடன் கேட்டார்:
"ஐயா, உங்களை எல்லோரும் போற்றுகிறார்கள். ஆனால் உங்களிடம் உடுத்த ஒரு நல்லாடை கூட இல்லை, தங்குவதற்கு மாளிகை இல்லை. நீங்கள் எப்படி இந்த உலகத்தில் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடிகிறது? உங்கள் செல்வம் எங்கே?"
முதியவர் புன்னகையுடன் அந்த முதலாளியைத் தன் குடிலுக்கு வெளியே இருந்த பெரிய மரத்தின் நிழலுக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே ஒரு சிறிய கல் மேடையில் அமர்ந்து, அவரிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார்:
"நீங்கள் இப்போது இந்த ஊருக்கு வந்த வாகனம் உங்களுடையதா?"
"ஆம், இது என்னுடைய விலைமதிப்பற்ற சொகுசு கார்," என்றார் முதலாளி பெருமையுடன்.
"அதை நீங்கள் எங்கே விட்டுவிட்டு வந்தீர்கள்?"
"வீதி ஓரத்தில் நிறுத்திவிட்டு வந்தேன்."
"அப்படியானால், அந்த காரின் சாவியை எங்கு வைத்துள்ளீர்கள்?"
"என் பாக்கெட்டில் பத்திரமாக வைத்திருக்கிறேன்."
முதியவர் அமைதியாகச் சொன்னார்: "பார்ப்பதற்கு அந்தப் பெரிய கார் உங்களைச் சுமப்பது போலத் தோன்றும்; ஆனால் உண்மையில் உங்கள் பாக்கெட்டில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய சாவியின் மீதுதான் உங்கள் நிம்மதியும் மனமும் அடங்கியிருக்கிறது. சாவியைத் தொலைத்துவிட்டால் உங்கள் மகிழ்ச்சியும் தொலைந்துவிடும்."
பிறகு முதியவர் தன் கையை விரித்துத் தன் வெறுங்கையைக் காட்டிவிட்டுச் சொன்னார்:
"என்னைப் பாருங்கள். நான் எதையும் சொந்தம் கொண்டாடவில்லை; அதனால் எதையும் இழக்க பயப்படவும் இல்லை. என் மனதை எந்தச் சாவியும் பூட்டி வைக்கவில்லை. பொருட்கள் மீது நாம் கொள்ளும் பந்தங்கள்தான் நமக்குத் துன்பத்தைத் தருகின்றன. எதையும் பற்றிக் கொள்ளாமல் வாழக் கற்றுக் கொள்வதே உண்மையான சுதந்திரமும் பேரானந்தமும் ஆகும்," என்றார்.
முதலாளி அவரை வியந்து பார்த்தார்.
மனித வாழ்க்கை என்பது நாம் சேர்த்து வைக்கும் பொருட்களாலும், பதவிகளாலும் அளவிடப்படுவதில்லை. நாம் எவற்றை எல்லாம் சொந்தம் கொண்டாட முயற்சிக்கிறோமோ, அவையே நம்மை அடிமைப்படுத்தி விடுகின்றன. பற்றின்மை மற்றும் எளிமையே வாழ்க்கையின் மிக உயர்ந்த நிம்மதியைத் தருகிறது.
வெயிலும் நிழலும்
!
பழங்காலத்தில் ஒரு பெரிய குருவும், அவருடைய சீடரும் ஒரு கிராமத்திலிருந்து மற்றொரு கிராமத்திற்கு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்கள்.
வழியில் கடுமையான வெயில். சூரியன் உச்சித் தலைக்கு மேல் எரிந்தது. அதனால் நிலத்தில் பதிந்த அவர்களின் நிழல்களும் அவர்களின் காலடியிலேயே மிகச் சிறியதாக விழுந்தன.
அப்போது சீடன் தன் நிழலைப் பார்த்தான். அது அவனது உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டு, அவனது ஒவ்வொரு அசைவையும் அப்படியே பின்பற்றுவதைக் கண்டான். அவனுக்குள் ஒரு சின்ன அகந்தை ( கர்வம் ) எழுந்தது.
அவன் குருவிடம், "குருவே, இந்த நிழலைப் பாருங்கள்! நான் எங்கு சென்றாலும் இது என்னை விட்டுப் பிரிவதில்லை. நான் நடக்கும்போது நடக்கிறது, நான் நிக்கும்போது நிற்கிறது. இது எப்போதும் எனக்குக் கீழ்ப்படிந்து என் கூடவே இருக்கிறது. நான் எவ்வளவு பெரியவனாய் இருக்கிறேன் பார்த்தீர்களா?" என்றான் பெருமிதமாக.
குரு மென்மையாகப் புன்னகைத்தார். ஆனால், எதையும் உடனடியாகச் சொல்லவில்லை.
அவர்கள் நடந்து கொண்டே ஒரு அடர்ந்த காட்டுப்பகுதிக்குள் நுழைந்தார்கள். அங்கு மரங்களின் கிளைகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து, சூரிய வெளிச்சமே தரையில் படாதவாறு அடர்ந்த நிழலை ஏற்படுத்தியிருந்தன.
அந்தக் காட்டிற்குள் நுழைந்ததும், சீடனின் காலடியில் இருந்த அந்தத் தெளிவான நிழல் மறைந்து போனது. எங்கு பார்த்தாலும் ஒரே மங்கலான இருள். இப்போது சீடனால் தனது நிழலைக் கண்டுபிடிக்கவே முடியவில்லை.
அவன் பதறிப்போய் குருவிடம் கேட்டான், "குருவே! சற்று முன்பு வரை என்னைப் பின்தொடர்ந்து வந்த எனது நிழல் இப்போது திடீரென்று காணாமல் போய்விட்டது. என்னை விட்டு அது எங்கு ஓடிவிட்டது?"
குரு நின்று, தன் சீடனின் தோள் மீது கை வைத்து அமைதியாகச் சொன்னார்:
"மಗனே, உன் நிழல் உன்னைவிட்டு எங்கு செல்லவில்லை. அந்த வெயிலும் வெளிச்சமும்தான் அதை உன்னிடம் காட்டியது. இப்போது வெளிச்சம் மறைந்து, சுற்றிலும் இருள் சூழ்ந்ததும் அந்த நிழலும் தன் சுய அடையாளத்தை இழந்துவிட்டது. நிழல் என்பது உனக்குச் சொந்தமானதல்ல; அது சூரியனின் வெளிச்சத்திற்கும் உனக்கும் இடையே நடக்கும் ஒரு மாயை!"
சீடன் குழப்பத்துடன் பார்த்தான். குரு தொடர்ந்து விளக்கினார்:
"வாழ்க்கையில் நமது பலம், செல்வம், அழகு, புகழ் மற்றும் நம்மைச் சுற்றியுள்ள உறவுகள் எல்லாமே இந்த நிழலைப் போன்றதுதான். நம் வாழ்வின் 'வெயில்' காலங்களில் (வெற்றி மற்றும் வசதி இருக்கும்போது) பலரும் நம்முடன் நிழல் போல வருவார்கள்; நமக்குக் கீழ்ப்படிவது போலத் தோன்றும். ஆனால், சோகம், வறுமை அல்லது தோல்வி என்னும் 'இருள்' நம் வாழ்க்கையை மூடும்போது, அந்த நிழல்களும் நம்மை விட்டு மறைந்துவிடும்.
எனவே, ஒருபோதும் உன் நிழலைக் கண்டு பெருமை கொள்ளாதே; வெளிச்சம் மாறும்போது அதுவும் மாறிவிடும் என்பதைப் புரிந்து கொள்."
குருவின் அந்த வார்த்தைகள் சீடனின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தன. அன்று முதல் அவன் எதையும் நிலையற்றதாகப் பார்க்கக் கற்றுக்கொண்டான்.
நம் வாழ்வில் நம்முடன் நிலையாக நிற்பது நமது சுய குணமும், நற்செயல்களும் மட்டுமே. மற்ற எல்லாமே சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாறும் நிழல்கள்தான்!
மகாபாரதம் சொல்லும் ஒன்பது வாழ்க்கை சாராம்சம்
சுமார் ஐந்து லட்சம் வசனங்களைக் கொண்ட மகாபாரதத்தின் சாராம்சத்தை வெறும் ஒன்பதே ஒன்பது வாக்கியங்களில் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.!!
நீங்கள் எம்மதமாக இருந்தாலும் சரி,
நீங்கள் பெண்ணாக இருந்தாலும் சரி, ஆணாக இருந்தாலும் சரி,
நீங்கள் ஏழையாக இருந்தாலும் சரி, பணக்காரராக இருந்தாலும் சரி,
நீங்கள் உங்கள் நாட்டில் இருந்தாலும் சரி, வெளிநாட்டில் இருந்தாலும் சரி,
சுருக்கமாக,
நீங்கள் ஒரு மனிதராக இருந்தால்..., கீழே உள்ள [மகாபாரதத்திலி ருந்து எடுத்து தொகுத்த..., மதிப்பு மிக்க] "9 முத்தான கருத்துகளை" படித்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்; வாழ்வில், கடைபிடியுங்கள்.!!
1. உங்கள் குழந்தைகளின் நியாயமற்ற கோரிக்கைகள் மற்றும் ஆசைகளை நீங்கள் சரியான நேரத்தில் கட்டுப்படுத்தவில்லை என்றால், நீங்கள் வாழ்க்கையில் ஆதரவற்றவர்களாகிவிடுவீர்கள்... *"கௌரவர்கள்"*
2. நீங்கள் எவ்வளவு பலசாலியாக இருந்தாலும், அநீதியை ஆதரித்தால், உங்கள் பலம், ஆயுதங்கள், திறமைகள், ஆசிகள் அனைத்தும் பயனற்றதாகிவிடும்... *"கர்ணன்"*
3. உங்கள் பிள்ளைகள் தங்கள் அறிவை தவறாகப் பயன்படுத்தி மொத்த அழிவை ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு அலட்சியம் செய்யாதீர்கள்... *"அஸ்வத்தாமா"*
4. “அறமற்ற அநியாயக்காரர்களிடம் ... அதிகாரத்திற்கு பணிந்து ஏற்க வேண்டும்” என்பதற்க்காக, எது போன்ற வாக்குறுதிகளையும் ஒருபோதும் கொடுக்காதீர்கள்.. *"பீஷ்ம பிதாமஹர்"*
5. செல்வம், பதவி, அதிகாரம் மற்றும் தவறு செய்பவர்களின் ஆதரவு ஆகியவற்றின் துஷ்பிரயோகம் இறுதியில் மொத்த அழிவுக்கு வழிவகுக்கிறது... *"துரியோதனன்"*
6. ஒரு குருடனிடம் அதிகாரக் கடிவாளத்தை ஒருபோதும் ஒப்படைக்காதீர்கள் !! [அதாவது சுயநலம், செல்வம், பெருமை, அறிவு, பற்று அல்லது காமத்தால் குருடனாக இருப்பவர்], அது அழிவுக்கு வழி வகுக்கும்... *"திரிதராஷ்டிரன்"*
7. அறிவுடன் ஞானமும் இறைவன் துணையும் இருந்தால் நிச்சயம் வெற்றி பெறுவீர்கள்.*"அர்ஜுனன்".*
8. வஞ்சகமும் , சூதும் உங்களை எல்லா நேரங்களிலும் எல்லா விஷயங்களிலும் வெற்றிக்கு அழைத்துச் செல்லாது... *"சகுனி"*
9. நீங்கள் நெறிமுறைகள், நீதி மற்றும் கடமையை வெற்றிகரமாக நிலைநிறுத்தினால், உலகில் எந்த சக்தியும் உங்களைத் தீங்கு செய்யாது... *"யுதிஷ்டிரர்"*
தொழிலும் விவசாயமும் கைகொடுப்பது போல....
ஒரு பெரிய கம்பெனி முன்பிருந்த கடையில் ஒரு பெரியவர் சமோசா விற்றுக் கொண்டிருந்தார்.
அந்த வட்டாரத்தில் இவர் கடை பிரபலம்....
ஒரு நாள் அந்த கம்பெனி மேனேஜர் கடைக்கு வந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டே....
"நீங்க நல்லா நிர்வாகம் பண்ணுறீங்க....
தொழிலை நல்லா வளர்த்திருக்கீங்க...
இதுவே என்னைப் போல பெரிய கம்பெனில வேலையில் இருந்திருந்தா நீங்களும் என்னைப்போல பெரிய அளவு முன்னேரிருக்கலாம் இல்ல" என்றார்....
பெரியவர் புன்னகைத்துவிட்டு சொன்னார்...
"இல்லை, நான் உங்களை விட நன்றாகவே முன்னேரிருக்கேன்"
"எப்படி?"
"பத்து வருஷத்துக்கு முன் நான் இந்த தொழிலில் நுழைந்து கூடையில் சமோசா விற்ற போது நீங்கள் இந்த கம்பெனியில் வேலைக்கு சேர்ந்திருந்தீங்க...
அப்போ என் வருமானம் மாசம் ஆயிரம் ரூபா...
உங்கள் வருமானம் மாசம் பத்தாயிரம்...
நீங்க இப்போ மேனேஜர் ஆகிட்டீங்க...
மாசம் ஒரு லட்சம் சம்பளம் வாங்குறீங்க....
இப்போ எனக்கு சொந்தமா இந்த கடை இருக்கு...
இந்த வட்டாரத்தில் நல்ல பேர் (Good Will) இருக்கு...
நானும் மாசம் ஒரு லட்சமோ இல்லை அதைவிட அதிகமாகவே சிலசமயம் சம்பாரிக்கிறேன்....
நாளை என் வாரிசுகளுக்கு இந்த தொழிலை நான் தர முடியும்...
அவர்கள் என்னைப்போல ஜீரோவில் இருந்து துவங்க வேண்டாம்...
நேரடியாக முதலாளியாக வந்து கடையை வளர்த்தால் போதும்...
ஆனால் உங்களுக்கு அப்படியில்லை...
உங்கள் பதவியை உங்கள் மகனுக்கு அப்படியே தர முடியாது...
உங்கள் இத்தனை வருஷ உழைப்பின் பலன் உங்கள் முதலாளி மகனுக்குத்தான் போகும்....
உங்கள் மகன் மீண்டும் ஜீரோவில் இருந்து துவங்க வேண்டும்...
நீங்கள் பட்ட அத்தனை கஷ்டத்தையும் அவனும் படுவான்....
உங்கள் மகன் உங்களைப் போல மேனேஜர் ஆகும்போது, என் மகன் எந்த நிலையில் இருப்பான் என்று நீங்கள் கணக்குப் போட்டுக்கோங்க....
ஒருவேளை என் மகனிடம் வேலைக்கு வந்தாலும் வரலாம்" என்றார்....
மேனேஜர் சமொசாவுக்கு பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு ஓடிவிட்டார்...
நீதி:
"தொழிலும் விவசாயமும் கைகொடுப்பது போல எதுவும் கைகொடுக்காது".....
கனவுகள் மெய்ப்பட வேண்டும்
எழுந்திருக்கும் நேரம்.....
நல்லவேளை நம்ம எழுந்திருக்கும் நேரம் இந்த லிஸ்ட்டில் இல்லை!
அதிகாலை மூன்று மணிக்கு எழுந்திருப்பவன் " முனிவன் "
நான்கு மணிக்கு எழுந்திருப்பவன் " ஞானி "
ஐந்து மணிக்கு எழுந்திருப்பவன் " அறிஞன் "
ஆறு மணிக்கு எழுந்திருப்பவன் " மனிதன் "
ஏழு மணிக்கு எழுந்திருப்பவன் "
எருமை "
அப்பா நல்லவேளை நானெல்லாம் பத்து மணிக்கு தான் தினம் எழுந்திருக்கிறேன்!!!
தற்பெருமை உடலுக்கு நல்லது இல்லை!
ஒருவருக்கு தேதி குறித்துவிட்டால், அந்த தேதியில் உயிரை எமன் எடுத்துவிடுவார் என்று சொல்லுவார்கள். அப்படி ஒரு சிற்பிக்கு தேதி குறித்துவிட்டார் எமன். அந்த தேதி பற்றி சிற்பிக்கும் எப்படியோ தெரியவந்துவிட்டது.
சிற்பிக்கு இறக்க விருப்பமில்லை. எமன் ஒருமுறைதான் பாசக்கயிற்றை வீசுவார். அதில் தவறிவிட்டால், மீண்டும் வீசி உயிரைப் பறிக்கும் அதிகாரம் எமனுக்கு இல்லை என்பதும் சிற்பிக்கு தெரியும்.
அதனைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள ஒரு யுக்தி செய்தார்.
தன் திறமை எல்லாம் காட்டி தன்னைப்போலவே அச்சு அசலாக இரண்டு சிலைகள் செய்தார். எமன் வரும் நேரம் அவற்றை தரையில் சாய்த்து படுக்கவைத்துவிட்டு, நடுவில் தானும் படுத்து கண்ணை மூடிக்கொண்டுவிட்டார்.
எமன் வந்தார். பார்த்தார், திகைத்துப் போனார். மூன்றும் சிலைகளா? இல்லை இரண்டுதான் என்பதை யூகித்துவிட்டார்.
ஆனால் எவை சிலைகள், எது சிற்பி என்பதைத்தான் அவரால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அவ்வளவு நேர்த்தி. தவறாக சிலையின் மீது கயிற்றை வீசிவிடக்கூடாதே! நேரம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. யோசித்தார். ஒரு யோசனை வந்தது.
சத்தமாக வாய்விட்டுச் சொன்னார், ‘அட என்ன தத்ரூபமாக இருக்கிறது! இவற்றைச் செய்த சிற்பியை என்னால் பாராட்டாமல் இருக்கவே முடியாது. என்னாலேயே எது சிலை எது ஆள் என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையே! ’ இப்படி சொல்லிவிட்டு மூன்று சிலைகளையும் உன்னிப்பாக கவனித்தார்.
அவர் எதிர்பார்த்தது நடந்தது. நடுவில் படுத்திருந்த சிலையின் உதட்டில் லேசான முறுவல் தெரிந்தது. தற்பெருமைதான், வேறென்ன! சடாரென வீசினார் கயிற்றை.
கெடுத்தது எது? தான் என்கிற ஈகோ. ஆக பலருடைய பிரச்சனைகளுக்கு, மனவருத்தங்கள், மற்றும் சோர்வுகளுக்கு காரணம், நான் தான் தனது நான் தான் பெரியவன் என்கின்ற எண்ணங்களை ஒழித்தோம் என்றால் நாம் மிகப்பெரிய வெற்றியாளர்கள்.












