வடிவங்களுக்குப் பின்னே

 

ஒரு அடர்ந்த காட்டின் ஓரத்தில், களிமண்ணைக் கொண்டு பொம்மைகள் செய்து விற்கும் வயதான முதியவர் ஒருவர் வசித்து வந்தார். அவர் செய்யும் பொம்மைகள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் உயிரோட்டமாக இருக்கும். ஆனாலும், அவர் அவற்றை எப்போதுமே மிகக் குறைந்த விலைக்கு விற்பார் அல்லது யாரிடமாவது காசு கூட வாங்காமல் பரிசாகக் கொடுத்துவிடுவார்.

​அதைப் பார்த்த ஒரு வியாபாரி அவரிடம் வந்து கேட்டான், "ஐயா, உங்கள் கைவேலைப்பாடு இவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது. நீங்கள் நினைத்தால் இவற்றை வைத்து பெரிய அளவில் வியாபாரம் செய்து நிறைய பணம் சம்பாதிக்கலாமே. ஏன் இப்படி எளிய வாழ்க்கை வாழ்கிறீர்கள்?"

​அதற்கு அந்த முதியவர் எந்த பதிலும் சொல்லாமல், தன் அருகில் இருந்த ஒரு களிமண் உருண்டையை எடுத்து வேகமாக ஒரு குதிரையாகச் செதுக்கினார். பிறகு இன்னொன்றை எடுத்து ஒரு யானையாக மாற்றினார். சிறிது நேரம் கழித்து, தான் செய்த அந்தப் பொம்மைகளையெல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்த்து மீண்டும் பிசைந்து ஒரே களிமண் உருண்டையாக மாற்றினார்.

​வியாபாரி அதிர்ச்சியுடன், "என்ன இது? இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு செய்த பொம்மைகளை இப்படி ஒட்டவைத்து மீண்டும் களிமண்ணாக மாற்றிவிட்டீர்களே?" என்று கேட்டார்.

​முதியவர் அமைதியாகப் புன்னகைத்தார்:

​"தம்பி, இந்த உலகத்தில் எல்லாமே இந்தக் களிமண்ணைப் போலத்தான். நாம் சேர்க்கும் பெயரும், புகழும், பொருளும் கூட ஏதோ ஒரு வடிவத்தில் இருக்கும் தற்காலிகமான பொம்மைகள்தாம். வடிவங்கள் மாறலாம், ஆனால் மூலப்பொருள் ஒன்றுதான். உண்மையான மகிழ்ச்சி பொம்மைகளைச் சேர்ப்பதில் இல்லை; எதையும் பற்றின்றி உருவாக்கும் அந்தச் செயல்பாட்டின் ஆனந்தத்தில் இருக்கிறது. வடிவங்களின் மீது கொண்ட பற்றை விட்டொழிக்கும் போதுதான் வாழ்க்கை பாரமின்றி இலகுவாகிறது."

​வியாபாரிக்கு அந்த முதியவரின் தத்துவத்தின் ஆழம் புரிந்தது. பொருள்களின் மீதான வெறியைக் குறைத்துவிட்டு, வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நொடியையும் ரசிக்கத் தொடங்கினான்.

மனிதர்கள் எப்போதும் பணம், பொருள், பதவி மற்றும் உறவுகள் மீது அதீத பற்று வைத்து, அவற்றை இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயத்தோடு அல்லது அடைந்துவிட்ட பெருமிதத்தோடு வாழ்நாளைக் கழித்துவிடுகிறார்கள். களிமண் எந்த வடிவத்தை எடுத்தாலும் அதன் அடிப்படையான தன்மையை மாற்றுவதில்லை. அதேபோலத்தான் நமது வாழ்வும்; வெளித்தோற்றமும் சமூக அந்தஸ்தும் தற்காலிகமானவையே.

​எந்தவொரு பொருளின் மீதும் அதீத பற்று வைக்காமல், கடமையைச் செய்துவிட்டு பற்றின்றி வாழப் பழகும் போதே மனம் பாரமின்றி லேசாகிறது; வாழ்க்கையின் நிம்மதியும் உண்மையான ஆனந்தமும் நமக்குக் கிடைக்கிறது.