Showing posts with label குரு - சீடன். Show all posts
Showing posts with label குரு - சீடன். Show all posts

Sunday, 27 September 2015

குரு - சீடன்....22


 உண்மைக்குப் பல முகங்கள்

இரண்டு பேர் கரிய புகைக் கூண்டு வழியாக வேலையை முடித்துவிட்டு இறங்கி வருகிறார்கள்.. இறங்கி வந்தவர்களில் ஒருவன் முகம் மட்டும் கரிபடிந்து அழுக்காக இருக்கிறது. இன்னொருவன் முகம் சுத்தமாக இருக்கிறது. 

குரு கேட்டார்: சிஷ்யா.... இரண்டு பேர்களில் யார் முகத்தைக் கழுவிக்கொள்வார்கள்? 

சிஷ்யன் சொன்னான்: சந்தேகமென்ன? அழுக்கு முகக்காரன்தான் முகங் கழுவிக்கொள்வான். 

குரு: இல்லை… யோசித்துப் பார்த்தாயா? அழுக்கு முகக்காரன் சுத்தமான முகக்காரனைப் பார்ப்பான். ஓ! தன்னுடைய முகமும் அப்படித்தான் சுத்தமாக இருக்கிறது என்று நினைத்துக்கொள்வான். முகம் கழுவிக்கொள்ள மாட்டான். 

சிஷ்யன்: ஆமாம் அதுதான் சரி. 

குரு: ஆனால்... சிஷ்யா, அது எப்படிச் சரியாகும்? தவறு. இப்படி யோசித்துப் பாரேன்... சுத்தமான முகமுடையவன் அழுக்கு முகக்காரனைப் பார்த்துத் தன் முகமும் அழுக்காக இருப்பதாக நினைத்துக்கொள்வான். அதனால் தன் முகத்தைக் கழுவிக்கொள்வான் சுத்தமான முகமுடையவன் தன் முகத்தைக் கழுவிக்கொள்வதால் அழுக்கு முகக்காரனும் தன் முகத்தைக் கழுவிக்கொள்வான். ஆக இரண்டு பேரும் முகம் கழுவிக்கொள்வார்கள் அல்லவா? 

சிஷ்யன்: ஆமாம் குருவே! நான் இப்படி சிந்திக்கத் தவறிவிட்டேன் அதுதான் சரியான விடை. 

குரு: இல்லை சிஷ்யா! அதுவும் ஏன் தவறாக இருக்கக் கூடாது? இப்படி வேறு விதமாக யோசித்துப் பார். இரண்டு பேருமே முகம் கழுவிக்கொள்ள மாட்டார்கள்! 

சிஷ்யன்: குருவே என்ன சொல்லுகிறீர்கள்? 

குரு: ஆமாம். அழுக்கான முகக்காரன் சுத்தமான முகத்தைப் பார்த்துத் தன் முகமும் சுத்தமாக இருப்பதாக எண்ணிக்கொள்வான். அதனால் கழுவிக்கொள்ள மாட்டான். இதைப் பார்த்த சுத்தமான முகம் உடையவன் அழுக்கு முகம் கொண்டவனே கழுவிக்கொள்ளாததால் தானும் ஏன் கழுவிக்கொள்ள வேண்டும் என்று சும்மா இருந்து விடலாம் இல்லையா? 

சிஷ்யன்: அதுதான் மனித சுபாவம்! குருவே இது தான் மிகச் சரியான விடை. நான் இப்போது அறிந்துகொண்டுவிட்டேன். 

குரு: சிஷ்யனே! எதையுமே நீயாக யோசிக்க மாட்டாயா?
 எத்தனை நாள் நான் உனக்காக யோசிக்க வேண்டும்? 

சிஷ்யன்: மன்னிக்க வேண்டும் குருவே யோசித்துப் பார்த்தபோது நீங்கள் கடைசியாக சொன்ன பதில் மிகச் சரியானதாக நினைக்கிறேன். 

குரு: அட மடையனே! அதுவும் சரியான விடை அல்ல. இரண்டு பேர் கரிய புகைக் கூண்டிலிருந்து பணியை முடித்துவிட்டுக் கீழே இறங்குகிறார்கள். அதெப்படி ஒருவன் முகம் மட்டும் கரி படாமல் சுத்தமாக இருக்க முடியும்? 

சிஷ்யன்: ???? 

நன்றி - தி ஹிந்து - தமிழ்

Tuesday, 18 August 2015

குரு - சீடன்....21

குரு அவசியம் தேவை தானா?



 குருவின் வழிகாட்டல் அவசியம் தேவை தானா?

மகான் ஒருவரிடம் வந்த பக்தன் ஒருவன் அவரிடம், "குருவின் துணையின்றி எதையும் சாதிக்க முடியாதா? குருவின் வழிகாட்டல் அவசியம் தேவை தானா? என்று கேட்டான்.

அதற்க்கு அந்த மகான் அவனிடம், "ஒரு வாளியில் தண்ணீர் கொண்டு வா" என்றார். அந்த பக்தனும் ஒரு வாளிநிறைய தண்ணீரைக் கொண்டுவந்து மகான் முன் வைத்தான். மகான் பக்கத்தில் இருந்த இரும்புத்துண்டை எடுத்து வாளியில் போட்டார். இரும்புத்துண்டு நீரில் மூழ்கியது. வாளியில் மூழ்கிய இரும்புத் துண்டை எடுக்க சொன்னார். அவன் எடுத்ததும்,

பக்கத்திலிருந்த சிறு மரப்பலகை துண்டை எடுத்து வாளி நீரில் போட்டார். அது மிதந்தது. அதன் மேல் இரும்புத் துண்டை வைக்க சொன்னார். பக்தனும் மரத்துண்டின் மேல் இரும்புத்துண்டை வைத்தான். இப்போது மரப்பலகையானது இரும்புத்துண்டை தாங்கிக்கொண்டு மிதந்தது.

அப்போது பக்தனை நோக்கி மகான் சொன்னார், " இந்த வாளி நீர் தான் பிறவிக்கடல், அதை கடக்க விரும்புபவர்கள் இந்த இரும்புத்துண்டு, பிறவிக் கடலை கடக்க தானாக முயற்சி செய்பவர்கள் மூழ்கிவிடுவார்கள், ஒரு நல்ல குருவின், அருளும், வழிகாட்டலும் இந்த மரப்பலகை போன்றது, இதன் ஆதாரத்தில் பிறவிக்கடலை கடக்க முயல்பவர்கள் இலகுவாக கடந்து விடலாம்" என்றார்.

உண்மையை உணர்ந்த பக்தன் மகானின் பாதங்களை வீழ்ந்து வணங்கி சரணடைந்தான்.

Tuesday, 23 December 2014

குரு - சீடன்....20



குரு ஒருவரைத் தேடி வந்த இளைஞன் ஒருவன் “ சுவாமி ஞானம் பெற வேண்டும் என்பதுதான் என் குறிக்கோள் உங்களிடம் சீடனாகச் சேர்ந்தால் ஞானம் வரும் என்றார்கள் உங்களால் முடியாவிட்டாலும் பரவாயில்லை எங்கு சென்றால் கிடைக்குமென கூறுங்கள் அங்கு சென்று ஞானம் பெற்றுக்கொள்கிறேன்” என்றான். புன்னகைத்த குரு நாதர் “எனது ருத்திராட்சமாலை ஒன்று தொலைந்து விட்டது முதலில் அதனைக் கண்டுபிடிப்போம் பிறகு நீ ஞானம் பெறும் வழியைக் கூறுகிறேன்” என்றார். இளைஞனும் குருவும் ஆசிரமம் முழுவதும் தேடினார்கள். எவ்வளவு தேடியும் கிடைக்கவில்லை. சலிப்படைந்த இளைஞன் “குருவே கடைசியாக ருத்திராட்ச மாலையை எங்கு வைத்தீர்கள்? “ எனக் கேட்டான். “ காலை ஆற்றிற்கு நீராடச் சென்றபோது கையிலே வைத்திருந்தேன் அப்போது கை தவறி தண்ணீரில் விழுந்து விட்டது” என்றார் குரு.

“அங்கே தொலத்துவிட்டு இங்கே தேடினால் எப்படிக் கிடைக்கும் சுவாமி ‘


ஞானத்தை உனக்குள்ளேயே வைத்துக்கொண்டு வெளியில் எங்கெல்லாமோ தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தால் எப்படிக் கிடைக்கும்? என குரு எதிர்கேள்வி கேட்க ஞானம் பெற்றவனாய் சீடன் குருவின் காலில் விழுந்தான்.

Thursday, 13 November 2014

துறவு.....2 ( குரு - சீடன்....19 )

கங்கை நதியில் சீடர்களுடன் நீராடிக் கரையேறினார் குரு. 

 நித்ய கர்மங்கள் செய்யும் முன் நெற்றியில் அணிந்துகொள்ள சந்தனம் தேவைப்பட்டது. 

குருஜி தன் சீடர்களைப் பார்த்து, யாராவது ஊருக்குள் போய் எந்த வீட்டிலாவது சிறிது சந்தனம் வாங்கிவாருங்கள் என்றார்.

அவர் சீடர்களில் ஒருவன், “குருஜி, என்னிடம் சந்தனம் இருக்கிறது” என்றான்.

“உன்னிடம் சந்தனம் எப்படி வந்தது?” என்று கேட்டார் குருஜி.

“நாம் நேற்று தங்கியிருந்தோமே அந்த வீட்டுக்காரர் கொடுத்தார். நெற்றிக்கு இட்டுக்கொண்டு மீதி இருந்ததை நாளைக்குத் தேவைப்படுமே எடுத்துவைத்துக்கொண்டேன்.”

குருஜி புன்னகை புரிந்தார்.

“நீ எப்போது துறவறத்தை விட்டு குடும்பஸ்தனானாய்?” என்று கேட்டார்.

சீடனுக்கு அதிர்ச்சி. குருஜி தொடர்ந்தார்.
“ஒரு துறவி தனக்கென்று எதுவும் சேமித்துவைத்துக்கொள்ளக் கூடாது. நாளைக்குத் தேவையென்று சேமித்துவைத்துக்கொள்பவர் குடும்பஸ்தர். துறவி என்பவன் ஒவ்வொரு நாளும் தனக்குத் தேவையானதை யாசித்துப் பெற வேண்டும்” என்றார் குரு.

சீடர் தலை கவிழ்ந்தார்.

Friday, 31 October 2014

குரு - சீடன்....18


ஒரு முறை ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் ஆசிரமத்தில் ஆன்மிக விழாவுக்காக லட்டுகள் தயார் செய்து வைத்திருந்தார்கள். எறும்புகள் வந்து விட்டால் என்ன செய்வது என சீடர்கள் யோசித்தார்கள்.


பரமஹம்சரோ லட்டுக் குவியலைச் சுற்றிலும் சர்க்கரையை வட்டமாகத் தூவினார். அவரது சீடர்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. சிறிது நேரத்தில் லட்டை நோக்கி வந்த எறும்புகள் சர்க்கரையை மட்டும் தின்றுவிட்டு சென்றன,


download (3)



இதைப் பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்ட சீடர்களை நோக்கி பரஹம்சர் “சில மனிதர்களும் இப்படித்தான் பெரிய லட்சியங்களை விட்டு விட்டு சின்ன சின்ன விஷயங்களிலேயே சமாதானமாகி விடுவார்கள்” என்றார்.

Thursday, 23 October 2014

குரு - சீடன்....17

ஒரு காட்டில் ஒரு குரு இருந்தார். அவருக்கு பல சீடர்கள் இருந்தனர். அவர்களுள் ஒரு சீடனுக்கு அடிக்கடி சந்தேகங்கள் தோன்றிக்கொண்டே இருக்கும்.

தன் குருவிடம் அதனைக் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பான். குருவும் அவனுக்குப் புரியும்படி கூறி அவன் சந்தேகங்களைப் போக்கிக் கொண்டே இருப்பார். 

பல சமயங்களில் அவரது விளக்கங்கள் அந்த சீடனுக்குத் திருப்தியைத் தருவதில்லை. இருப்பினும் குருவுக்கு மரியாதை தரும் நிமித்தமாக 

மெளனமாக இருப்பான். புரிந்தது போலவும் தலையை அசைப்பான்.

குருவும் இதைப் புரிந்துகொண்டு புன்னகை செய்வார்.

வழக்கம்போல அந்த சீடனுக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்துவிட்டது. அதைத் தன் குருவிடம் கேட்டான்.

"குருவே, இறைவன் பாதங்களைப் பற்றிக்கொண்டால் இந்த பவசாகரத்தைக் கடந்து விடலாம் என்கிறீர்களே அது எப்படி குருவே? எனக்குப் புரியும்படி கூறுங்கள்" என்றான் அந்த சீடன்.

குரு அந்த சீடனிடம் தன்னை இரவு தனிமையில் சந்திக்கும் படி கூறியனுப்பினார்.

இரவு வந்தது. குருவை நாடிச் சென்றான் அந்தசீடன். அவனைத் தன் முன்னே அமர்த்திக் கொண்டார் அந்த குரு.

" மகனே இப்போது நாம் இருவரும் வேறு ஒரு உயிராக மாறப் போகிறோம். அந்த உயிர் போகும் இடமெல்லாம் நீ உடன் வந்தால் உனக்கு உண்மை புரியும்" என்றார் அந்த குரு. சீடனும் அவர் சொல்லியபடியே தன் கண்களை மூடிக்கொண்டான்.

இப்போது குருவும் சீடனும் இரண்டு புழுவாக உருவெடுத்தனர். அவர்கள் இருந்ததோ ஒரு மலையின் உச்சி. அங்கே பல பயங்கர மிருகங்கள் உலவின.

இரண்டு புழுக்களின் அருகே ஒரு சிங்கம் கர்ஜித்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தது. குருவான புழு சீடனிடம் அந்த சிங்கத்தின் காலில் ஏறி அமர்ந்துகொள்ளச் சொல்லியபடி தானும் ஏறிக் கொண்டார். சீடனும் அப்படியே செய்தான். 

"சீடனே நாம் இப்போது இந்த மலை உச்சியில் இருந்து அடுத்த மலை உச்சிக்குப் போகப் போகிறோம்."

"எப்படி குருவே?"

"பொறுத்திருந்து பார் "

சற்று நேரத்தில் சிங்கம் அடுத்த மலையிலுள்ள இரையைப் பார்த்தது. ஒரே பாய்ச்சலில் அடுத்த மலை உச்சியை அடைந்தது. 

குரு சீடனைப் பார்த்துக் கூறினார். "பார்த்தாயா. எவ்வளவு சுலபமாக மலையைக் கடந்தோம்!"

"குருவே, ஓரளவு புரிந்தது. இதுபோல  விண்ணைக் கடக்க இயலுமா?"

"கண்டிப்பாக முடியும்" என்ற குரு சற்று தூரம் நெளிந்தபடி சென்றார். சீடனும் அவரைப் பின்பற்றினான். அப்போது அங்கே ஒரு காட்சியைக் கண்டனர்.

ஒரு கருடன் இரையைக் கொத்திக் கொண்டிருந்தது.

"சீடனே! இந்த கருடனின் சிறகின் அடியில் மறைந்து கொள்." என்றபடியே குருவும் தன்னை சிறகில் மறைத்துக் கொண்டு அமர்ந்தார்.

சற்று நேரத்தில் கருடன் விண்ணில் பறக்கத் தொடங்கியது. 

சீடன் பயந்தான்."குருவே விண்ணில் பறந்தது போதும் கீழே இறக்குங்கள்."

"  பொறு சீடனே. அதோ அந்த ஆற்றின் அருகே எப்படியும் கருடன் இறங்கும். அப்போது இறங்கிவிடலாம்."

இப்போது கருடனிடமிருந்தும் இறங்கியாயிற்று. இப்போதும் மற்றொரு சந்தேகம் சீடனுக்கு. தன் எதிரே இருக்கும் நீண்ட ஆற்றைப் பார்த்தான்.

"குருவே, இந்தப் பெரிய ஆற்றை நாம் எப்படிக் கடப்பது?"

"அதோ அந்த ஓடக்காரனின் முண்டாசு இருக்கிறது பார். அதில் ஏறி மறைந்து கொள்." என்றபடியே குரு தானும் முண்டாசில் மறைந்து கொண்டார்.

சற்று நேரத்தில் பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டு படகு புறப்பட்டது.அக்கரையை அடைந்த படகோட்டி தரையில் இறங்கித் தன் முண்டாசை எடுத்து 

உதறிவிட்டு முகத்து வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டான். அப்போது இரண்டு புழுக்களும் தரையில் வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு கயிற்றின் அருகே 
விழுந்தன.

அந்தக் காட்டுக்கு விறகுவெட்ட கோடாலியுடன் வந்த விறகுவெட்டியின் கையிலிருந்த அந்தக்  கயிற்றில் ஏறிக்கொண்ட குருவும் சீடனும் தாங்கள் 

வசிக்கும் காட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

அப்போது சூரியன் முளைத்துவிட்டதால் குரு கண்களைத் திறந்தார். சீடனைத் தட்டி எழுப்பிக் கேட்டார்..

"சீடனே, எத்தனை இடங்களுக்குப் போய் வந்தாய்?" 

"குருவே! நான் ஒரு சிறு புழுவாக இருந்தாலும் மலையையும் விண்ணையும் பெரும் நீர்ப்பரப்பையும் கடந்து என்னிடத்திற்கே வந்து சேர்ந்துவிட்டேன்.

இது எப்படியென்றுதான் புரியவில்லை."

"மகனே! ஒரு உயிர் இறைவனின் பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டால் எந்த இடரையும் கடக்கலாம் என்பதற்காகவே உனக்கு நான் இந்தக் காட்சியைக் காட்டினேன். ஒவ்வொரு இடத்திலும் உனக்குத் துணையாக வந்தது இறைவனின்  வேறு வேறு அவதாரங்களே. மலை உச்சியில் கண்ட சிங்கம் 

நரசிம்மமாகவும் கருடனின் உருவில் மகாவிஷ்ணுவும் ஓடக்காரன் உருவில் அந்த பராசக்தியும் விறகு வெட்டியாக  அந்த பரமேஸ்வரனும் நம்மைப் 

பாதுகாக்கக் காத்திருக்கிறார்கள். அவர்களின் பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டால் உலகத் துன்பங்களிலிருந்து கண்டிப்பாக மீளலாம்.

இப்போது புரிந்து கொண்டாயா மகனே!"

அனுபவத்தினால் ஏற்பட்ட அறிவினால் ஆண்டவனின் கருணையைப் புரிந்து கொண்ட சீடன் கண்ணீருடன் குருவின் பாதங்களைப் பணிந்தான்.

இறைவனின் மீது உண்மையான பக்தி செலுத்தி நம்பிக்கையுடன் அவனை நாமும் பணிந்து நற்கதி அடைய முயல்வோம்.

கடவுளை நம்பினோர் கைவிடப் படார் என்பதையும் தெய்வம் நமக்குத் துணை பாப்பா என்று சொன்னதையும் நாம் மறக்கலாகாது.

Friday, 29 August 2014

குரு - சீடன்....16


பிரகஸ்பதி எனப்படும் தேவகுருவை மூன்று இளைஞர்கள் தேடிவந்தனர். 

"முனிசிரேஷ்டரே! உம் சீடராக எங்களை ஏற்க வேண்டும்", என்றனர். 

ஆளுக்கொரு கிளியைக் கொடுத்த குரு, "யாரும் இல்லாத இடத்திற்குச் சென்று இந்த பறவையைக் கொன்று விட்டு வாருங்கள்", என உத்தரவிட்டார். 

முதல் இளைஞன் கிளியை எடுத்துக் கொண்டு, காட்டுக்குச் சென்றான். ஆளே இல்லாத அந்த காட்டில், கிளியைக் கொன்று விட்டு குருவிடம் திரும்பினான். 

குரு அவனிடம், 'உனக்கு இன்னும் பக்குவம் வரவில்லை. அதனால் உன்னை சீடனாக ஏற்க முடியாது," என அனுப்பி விட்டார். 

இரண்டாவது இளைஞனுக்கு கிளியின் மீது இரக்கம் உண்டானது. கொல்ல மனமின்றி, அதைக் காட்டில் உயிரோடு பறக்கவிட்டான். அவனிடம் குரு, "நீ இரக்கம் கொண்டவன். உனக்கு நல்ல குரு கிடைக்க என் ஆசிகள்", என்று திருப்பி அனுப்பினார்.  

மூன்றாவது இளைஞன் எங்கும் சுற்றித் திரிந்தான். " எங்கும் இறைவன் நிறைந்து இருக்கிறார். அதனால், யாரும் இல்லாத இடம் என்று ஒரு இடம் எங்குமில்லை. அதனால், இதைக் கொல்ல முடியாது", என்று சொல்லி குருவிடம் கிளியை ஒப்படைத்தான். 

அவனைக் குரு சீடனாக ஏற்றுக் கொண்டார். பின், தன் யோகசக்தியால் மூன்று கிளிகளையும் வரவழைத்து அவர்களின் சுயரூபத்திற்கு மாற்றினார். 

கந்தவர்களாக மாறிய கிளிகள், குருவை வணங்கிவிட்டு புறப்பட்டனர்.

Monday, 25 August 2014

குரு - சீடன்....15

கோயில் ஒன்றில் ஆன்மிகச் சொற்பொழிவு செய்து கொண்டிருந்தார், 
ஒரு பெரியவர். அவ்வூரைச் சேர்ந்த நாத்திகவாதியான தாசில்தார் ஒருவர், 
அந்தப் பெரியவரிடம் செ ன்று, " ஐயா! கல்லை கடவுள் என்கிறோம். 
எங்கோ கிடந்த ஒரு கல்லைக் கொண்டு வந்து, அதற்கு ஒரு உருவம் 
கொடுத்து, நாம் வைத்த கல்லை நாமே வணங்கி, 'என் னைக் காப்பாற்று!'
 என்று வேண்டுகிறோம். இது எவ்வளவு முட்டாள்தனமான காரியம். 
அந்தக் கல்லுக்கு எங்கிருந்து சக்தி வரும்? அது எப்படி மற்றவர்களைக் 
காப்பாற்றும்?" என்றார்.

அதைக் கேட்ட பெரியவர் அமைதியாக, "தங்களுக்கு இந்த தாசில்தார் 

பணி கிடைப்பதற்கு முன்பு என்ன செய்து கொண்டிருந்தீர்கள்?"  என்று 
கேட்டார்.

"சும்மாதான் இருந்தேன்".

"நீங்கள் சும்மாயிருந்தபோது உங்களை யாராவது மதித்தார்களா? 

தாங்கள் போடும் கையொப்பத்திற்கு ஏதாவது மதிப்பிருந்ததா? இல்லை 
அல்லவா! அதே நேரத்தில் தாசில் தார் என்ற ஒரு பதவி தங்களுக்குக் 
கிடைத்த பிறகு தாங்கள் போடும் ஒவ்வொரு கையெழுத்துக்கும் 
எவ்வளவு மதிப்பு, மரியாதை! இந்த மதிப்பும், மரியாதையும் 
அதிகாரமும் எங்கிருந்து வந்தது?

அதேபோலத்தான் எங்கோ கிடந்த கல், தெய்வ உருவத்தில் 

வடிவமைக்கப்பட்டு, ஆகம விதிகளின்படி பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு 
தினமும் மந்திரங்களை உச்சரிக்கும்போதும், மக்கள் வழிபடும்போதும் 
அதற்கு கடவுள் என்ற சக்தி வந்துவிடுகிறது. அந்த சக்தி மற்றவர்களைக் 
காப்பாற்றுகிறது" என்றார்.

Saturday, 9 August 2014

குரு - சீடன்....14

ஒரு குரு தன் சிஷ்யர்களிடம் , " ஒரு நாளின் இருள் விலகி வெளிச்சம் பரவும் அந்தக் கணத்தை மிகச் சரியாக நாம் எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது ?" என்று கேட்டார். 

' இது நாய், இது ஆடு என்று தெளிவாகக் கூறுமளவுக்கு வெளிச்சம் பரவும் போது !', 
' ஆல மரத்துக்கும் அரச மரத்துக்குமான வித்தியாசம் தெரியும் சமயம் !' 
என்பன போன்ற இன்னும் பல விளக்கங்கள் .

 'இவை எதுவுமே இல்லை !' என்ற குருவிடம், , சரியான பதிலைக் கேட்டனர் மாணவர்கள். 

" நமக்கு அறிமுகமே இல்லாதவர் நம்மைத் தேடி வந்தாலும் , நம் சகோதரர் என நினைத்து வரவேற்று உபசரிக்கும் அளவிலான இருள் விலகி ஒளி பரவும் கணம் !" என்றார் குரு.

 எனவேதான் அவர் குரு!

அமைதிக்கான நோபல் பரிசுபெற்ற ஷிமொன் பெரெஸ் சொன்ன குட்டிக் கதை.

Friday, 8 August 2014

குரு - சீடன்....13

துறவி ஒருவரிடம் சிஷ்யன் கேட்டான். ''குருவே! கடவுளை 
வணங்காதவர்களை கடவுள் கோபித்துக் கொள்வாரா? அதற்கு 
துறவி, ''சிஷ்யா! ரயிலில் தொலைதூரப் பயணம் மேற்
கொண்டிருக்கிறாய். உனக்கு எதிரில் அமர்ந்து ஒருவர் 
பயணம் செய்கிறார். அவருடன் நீ பேசாவிட்டால், அவருக்கு 
ஒன்றும் ஆகிவிடாது. அனுபவம்மிக்க அவரிடம் பேசினால், 
'ரயில் எங்கே நிற்கும், அங்கே உணவு கிடைக்குமா? நீ போக 
வேண்டிய ஊருக்கு எப்போது போய்ச் சேரலாம்?' இப்படிச் 
சில செய்திகளை நீ தெரிந்து கொள்வதால், உனக்குத்தானே பயன்!

கடவுள் என்பவர் உன் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் உன்னுடன் 

பயணம் செய்யும் ஓர் அனுபவ சாலி. அவரிடம் நீ பல 
விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளலாமே? அவரை வணங்குவதால் 
அமைதி, நிம்மதி, இன்பம் ஆகியவை கிடைக்கின்றன. கடவுளை 
வழிபடுவது உன் நன்மைக்கு தானே தவிர, நீ வணங்குவதாலோ 
அவருக்கு எந்தப் பலனும் இல்லை... அதனால் தன்னை 
வணங்காதவர்களை கடவுள் ஒருபோதும் கோபித்துக்
கொள்வதில்லை!

Thursday, 7 August 2014

குரு - சீடன்....12

கீதையை உபதேசிக்க விரும்பினான் கண்ணன். யாருக்கு உபதேசம் செய்வது என்று யோசித்தான். அந்தத் தகுதி பெற்றவன் அர்ஜுனன் தான் என்று தீர்மானித்தான். அர்ஜுனனுக்கு உபதேசம் செய்தான். கீதை, உயர்ந்த போதனை, தத்துவங்கள் கொண்டது. அப்படிப்பட்ட உயர்ந்த விஷயத்தை, உயர்ந்த இடத்தில் தானே வைக்க வேண்டும்! ஏன் அர்ஜுனனுக்கு உபதேசம் செய்தான் என்பதற்கான காரணங்கள், பகவத் கீதையின் ஆரம்பத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளன. 

 
நல்ல பாலை, தங்கம் அல்லது வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் வைப்பது தான் உயர்வு. அதை தாமிரப் பாத்திரத்திலோ, சுரைக் குடுவையிலோ வைப்பரா? தங்கம், வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் வைத்தால் தான் பாலுக்குப் பெருமை. வைரத்தோடை நகைப்பெட்டியில் வைத்து, அலமாரியில் வைப்பரா அல்லது சமையலறை அஞ்சறைப் பெட்டியில் கடுகு, உளுத்தம் பருப்போடு போட்டு வைப்பரா? 


 
பொருளின் உயர்வுக்குத் தகுந்தபடி இடம் தேடி வைப்பர். அதுபோல், ஒரு குருவானவர் உயர்ந்த உபதேசங்களை, தகுதி உள்ள மாணவர், சீடர்களுக்கு தான் உபதேசிப்பார். மாணவனின் அறிவு, பணிவு இவைகளை கணக்கிட்டு, அதற்கு தக்கபடி ஆசிர்வதிப்பார். அப்படி அவர் ஆசிர்வதித்து விட்டால், அந்த சீடனும் சீரும் சிறப்புமாக வாழ்வான்; குருவுக்கும் பெருமை சேர்ப்பான். நான் இன்னாருடைய சீடன் என்று பெருமையாகப் பேசுவான். அது, குருவுக்குப் பெருமை.     

Tuesday, 5 August 2014

குரு - சீடன்....11

தத்துவம் – அனுபவம்


குரு தன்னுடைய சிடர்களை அழைத்து, “இங்கு பலவற்றை கற்றீர்கள். தத்துவம் என்பதும் அனுபவம் என்பதும் வேறுவேறு. நீங்கள் இறை உணர்வைப் பெற தனித்தனியே பல திசைகளிலும் ஓராண்டு பயணம் செய்துவிட்டு வந்து என்னிடம் அனுபவத்தைச் சொல்லுங்கள்” என்று அனுப்பி வைத்தார்.

பல திசைகளிலும் ஓராண்டுக்குமேல் பயணம் செய்து திரும்பினர்.

முதல் சீடன் சொன்னான், “நான் இறைவனைக் கண்டேன். அவர் எங்கும் எதிலும் வியாபித்துள்ளார்”.

இரண்டாம் சீடன் சொன்னான், “இறைவன் ஒளி வடிவமானவர், என் மனக் கண்ணால் மட்டுமே காண முடிந்தது.

இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த மூன்றாம் சீடன், “எனக்கு ஒரே குழப்பமாயிருக்கிறது திட்ட வட்டமாக இதுதான் இறைவன் என்று ஊகிக்கவோ முடிவு கட்டவோ முடியவில்லை” என்றான்.மற்ற இருவரும் அவனைக் கேலியுடன் பார்த்தனர். 

ஆனால் குரு “நீ சொன்னதுதான் உண்மை, தெரியாததை தெரியாது என்று சொல்வதுதான் ஞானம். நீயே இம்மடாலயத்தை இனி நிர்வாகிக்க தகுதி பெற்றவன்” என்றார்.

குரு - சீடன்....10

அங்கெங்கினாதபடி எங்கும் நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருளை உணர்ந்து கொள்வதுதான் ஞானம்.

ஒரு சீடனுக்கு சந்தேகம் வந்தது. தன் குருவிடம் கேட்டான்: “நான் விழித்திருக்கும் போது, நடக்கும்போது, பேசும்போது, சாப்பிடும்போது, ஏன் உறங்கும்போதும் கூட கடவுள் பக்கத்திலேயே இருக்கிறார் என்கிறீர்களே, அது எப்படி?”

“கடவுள் எப்போதும் நம்முடன்தான் இருக்கிறார். நாம் அதை உணரவில்லை என்றால் அது நம் தவறு. உடன் இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கைத்தான் முக்கியம். அந்த நம்பிக்கை வலுப்பெற்று விட்டால் நம் ஒவ்வோர் இயக்கத்துக்கும் அவன் துணை இருக்கிறது என்பதையும் நாம் உணரமுடியும்'' என்றார் குரு.

சீடன் விழித்தான். யோசித்தான். அது எப்படி?

குரு அவனிடம் ஒரு தம்ளரில் தண்ணீர் கொண்டு வரச் சொன்னார். அதில் சிறிதளவு உப்பைப் போட்டுக் கலக்கச் சொன்னார். கலக்கினான்.

“அப்படியே வை. சிறிது நேரம் கழித்து வா” என்றார் குரு.

அவர் சொன்னபடியே சிறிதுநேரம் கழித்து வந்தான் சீடன்.

“அந்தத் தண்ணீர் தம்ளரை எடு” என்றார் குரு.

சீடன் எடுத்து வந்தான்.

“இதில் என்ன இருக்கிறது?” குரு கேட்டார்.

“தண்ணீர்'' என்று பதில் வந்தது.

“தண்ணீர் மட்டுமா இருக்கிறது?”

“ஆமாம்.”

“ஆனால், நீ உப்பைப் போட்டுக் கலக்கினாயே?”

“ஆமாம்!”

“அந்த உப்பு எங்கே?”

“தெரியவில்லையே!”

“இந்தத் தம்ளரிலுள்ள தண்ணீரில் உப்பைப் போட்டுக் கலக்கியவன் நீ. ஆனால், இப்போது உப்பைக் காணோம் என்கிறாய். உப்பு எங்கேதான் போயிற்று?''

சீடன் விழித்தான். அவனுக்கு ஏதோ புரிவது போலிருந்தது. ‘கண்ணுக்குத் தெரியவில்லையே தவிர, மற்றபடி அந்தத் தண்ணீரில் உப்பைப் போட்டுக் கலக்கியவன் நான்தான். ஓ! உப்பு கரைந்து விட்டிருக்கிறது. தண்ணீரோடு தண்ணீராக தன்னை ஐக்கியப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது!’

குரு மெல்லிய சிரிப்புடன் சீடனைப் பார்த்தார். அவனுடைய சந்தேகம் பரிபூரணமாகத் தீரவில்லை என்ற உண்மை அவருக்குப் புரிந்தது. அதையும் அவனாகவே புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தார் அவர்.

“சரி, அந்தத் தம்ளர் தண்ணீரை எடு. ஒரு ஸ்பூனால் மேல் பாகத்தில் சிறிதளவு தண்ணீர் எடுத்துக் குடித்துப் பார்” என்றார்.

சீடன் அப்படியே செய்தான்.

“எப்படி இருக்கிறது?” குரு கேட்டார்.

“உப்புக் கரிக்கிறது” என்றான் சீடன்.

“சரி, ஸ்பூனை உள்ளே விட்டு நடுப்பகுதியிலிருந்து சிறிதளவு தண்ணீர் எடுத்துக் குடி”

“இதுவும் உப்புக் கரிக்கிறது.”

“சரி, அடியிலிருந்து எடுத்துக் குடி.”

“இதுவும்தான் உப்புக் கரிக்கிறது.”

“கடவுள் இப்படித்தான் நம் வாழ்க்கையுடன் ஒன்றியிருக்கிறார். மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது தண்ணீர்தான் தெரிகிறது. ஆனால், அதன் ஒவ்வொரு துளியும் உப்புக் கரிக்கிறது. இதை உணர்ந்தும் ருசித்தும் பார்த்தால்தான் அந்தப் பேருண்மை புரிகிறது” என்றார் குரு.

சீடன் புரிந்து கொண்டான். தன்னுடனேயே உறையும் கடவுளை உணர்ந்து கொண்டான்.

உண்மையான ஆன்ம ஞானம், மேலோட்டமான ஆன்மிக உணர்வையும் ஆழ்ந்த ஆன்மிக ஈடுபாட்டையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்கக்கூடிய திறன் வாய்ந்தது. மேலோட்டமான உணர்வு அலைக்கழிக்கப்படும் தன்மையுடையது.

ஒருவன் ஒரு மரத்திலிருந்து பூக்களைப் பறிக்கிறான். காய்கனிகளைக் கொய்கிறான். கிளைகளை வெட்டுகிறான். ஆனாலும் மரம் உயிர் வாழ்கிறது. அடியோடு வெட்டப்பட்டாலன்றி அந்த மரம் முழுமையாகச் சாய்ந்து விடுவதில்லை. எப்படியாவது வேரூன்றி, நிலத்திலிருந்து நீர் உறிஞ்சி, உயிர் வாழும் அவசியத்தை அது உணர்த்துகிறது.

அதுபோலதான், மூப்பு காரணமாகவோ, விபத்து காரணமாகவோ உடல் பாகங்கள் ஒவ்வொன்றாக நீங்கினாலும் உடலுக்குள் இருக்கும் ஆத்மா அழிவதேயில்லை. மொத்தமாக உடலே பூமிக்குள் புதையுண்டாலோ அல்லது எரியுண்டாலோ ஆத்மா மட்டும் இந்த உடலிலிருந்து விடுதலை பெற்று வேறோர் உடலை வாடகைக்கு எடுத்துக் கொண்டு விடுகிறது.

இருக்கும் கொஞ்ச நாளிலேயே இந்த உடம்பு உணர்வுகளால் அலைக்கழிக்கப்படுகிறது. முக்கியமான இரண்டு உணர்வுகள் அன்பும், பகையும். அன்பால் ஏமாற்றப்படுவதும், பகையால் செல்வாக்குப் பெறுவதுமாகிய பலன்களால் அவ்விரண்டு குணங்களுக்கும் இருக்கக்கூடாத ஒரு மதிப்பு தங்கிவிடுவதுதான் துரதிர்ஷ்டம்.

ஆனால், இந்த உணர்வுகளாலும், பலன்களாலும் பாதிக்கப்படுவது உடல்தானே தவிர உள்ளிருக்கும் ஆத்மா அல்ல. 

Monday, 4 August 2014

குரு - சீடன்....9

குருகுலம் ஒன்றில் பாடம் முடிந்ததும் பிரிவு உபசார விழா நடத்தப்படும்.அப்போது, குருவைப் பற்றி சீடர்கள் புகழ்ந்து பேசுவதும், சிறந்த சீடனை குரு பாராட்டி பேசுவதும் வழக்கம். 

ஒருமுறை விழா நடந்த போது, பெரும்பலான சீடர்கள், குரு தங்களுக்கு போதித்ததைப் பற்றி வானாளவ புகழ்ந்துபேசினார். ஒரே ஒரு சீடன் மட்டும், எல்லாம் கடவுளால் சிறப்பாக நடந்து முடிந்தது, என்று பேசினான்.

அவனைக் கண்டு மற்றசீடர்களுக்கு கோபம்.குருவே! நீங்கள் கஷ்டப்பட்டு பாடம் எடுக்க, இவனோகடவுளால் தான் எல்லாம் நடந்தது என்கிறான். மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்று, குருவுக்கு அடுத்து தான் தெய்வம் என்று வரிசைக்கிரமமே கூறுகிறது. ஆனால், இவன் உங்களை மட்டம் தட்டுகிறான் பாருங்கள், என்று புகார் செய்தனர். 

 குரு எழுந்தார்.இந்த ஆண்டின் சிறந்த சீடன் அவனே! என்று வாழ்த்தினார்.சீடர்கள் அதிர்ந்தனர்.

இவருக்கும் ஏதும் ஆகி விட்டதோ என்று ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.

குரு பேசினார்.சீடர்களே! நான் இத்தனை நாளும் நடத்திய பாடத்தை நீங்கள் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லையோ என்று தோன்றுகிறது. கடவுளால் தான் எல்லாம் நடக்கிறது என்று தான் நானும் உங்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்தேன். என்னை வழி நடத்தியவரும் அவரே. அதையே அந்த சீடன் அவ்வாறு சொன்னான். கருவியான என்னை விட கரைசேர்ப்பவனான கடவுளை அவன் நன்றாக புரிந்துவைத்திருக்கிறான். அதனால், அவனே சிறந்த சீடன், என்றார்.

புரிந்து கொண்ட சீடர்கள் தலை குனிந்தனர்.

Friday, 1 August 2014

குரு - சீடன்....8

ஒரு சீடன் குருவைப் பார்த்துக் கேட்டான் - குருவே நான் பேரிச்சம்பழங்களைச் சாப்பிட்டால் மதக்கோட்பாடுகளைப் புறக்கணித்தவன் ஆவேனா? 

 இல்லையே தாராளமாகச் சாப்பிடலாம் என்றார் குரு.

உடன் சீடன் கேட்டான். கூடவே ஈஸ்ட் சேர்த்துக் கொண்டால் அது தவறா குருவே? என்றான் 

அதிலொன்றும் தவறில்லை சாப்பிடலாம்..

மறுபடியும் சீடன் கேட்டான் மேலும் சிறிது நீர் உட்கொண்டால் என்ன குருவே? 

 ஒரு குறையும் இல்லை என்றார் குரு 

அவர் முடிப்பதற்குள் சீடன் கேட்டான். இம்மூன்றும் சேர்ந்ததுதான் பேரிச்சம்பழ மது. அதை மட்டும் நான் ஏன் அருந்தக்கூடாது என்கிறீர்கள் குருவே என்றான்.

குரு கேட்டர் கைப்பிடி மண்ணையள்ளி உன் தலையில் போட்டால் உனக்கு வலிக்குமா? 

வலிக்காது குருவே என்றான் 

மேலும் சிறிது நீரை ஊற்றினால்... குரு கேட்டார். 

அதுவும் வலிக்காது குருவே என்றான்.

குரு அமைதியாகச் சொன்னார் இரண்டையும் சரியான வகிதத்தில் கலந்து சுட்ட செங்கல்லாக்கி உன் தலையில் போட்டால் என்ன ஆகும்? 

என் தலை பிளந்துவிடும் குருவே என்றான்.

உன் கேள்விக்கான விடை கிடைத்து விட்டது. என்றார் குரு.

Thursday, 31 July 2014

குரு - சீடன்....8


 ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் உபதேசங்கள் 

எல்லோரும் குரு ஆகிவிட முடியாது ! நீரில் மிதக்கின்ற பெரிய கட்டையால் பலரைத்தன் மீது ஏற்றி செல்லமுடியும் ; அதுவே சிறிய துண்டானால் ஒரே ஒருவன் அமர்ந்தாலும் அமிழ்ந்து போகும் . ஆதலால் கடவுளே குருவாக வருகிறார் ; மனித இனத்திற்கு வழி காட்டுகிறார் !

சற்குரு ஒருவர் மட்டுமே ! அவர் கடவுள் மட்டுமே ! ஆனால் உபகுருக்கள் பலர் இருக்கலாம் . நாம் ஒருவரிடமிருந்து எதையாவது கற்றுக்கொண்டால் அவரும் ஒரு உபகுருவே !!
கடவுளை அறிய உண்மையிலேயே நீ தாகம் கொண்டிருந்தால்உண்மையான குருமார்களை கடவுளே அவ்வப்போது உனக்கு அனுப்பி வைப்பார் . நீ சிரமப்பட்டு அவரை தேடி அலைய வேண்டியதில்லை !

மூன்று வகை வைத்தியர்கள் உள்ளனர் !

சிலர் நோயாளியின் நாடியைப்பார்ப்பார்கள் ; நோயாளியைப்பார்த்து ``இந்த மருந்தை சாப்பிடு `` என்று மட்டும் கூறி மட்டும் விரைந்துவிடுவார்கள் !இவர்கள் கடைத்தரமானவர்கள் . அதுபோல் உபதேசத்தை மட்டும் கூறி விட்டு அத்துடன் நின்று விடும் குருக்கள் உள்ளனர் ! தனது உபதேசத்தால் நன்மை விளைந்ததா இல்லையா --சீடனிடம் அது எங்கே தடுக்கி நிற்கிறது என்பதைப்பற்றி அவர்கள் அக்கறை கொள்ளமாட்டார்கள் !!

அடுத்த வகையினர் மருந்தைக்கூறுவார்கள் .அதை சாப்பிட மறுப்பவனிடம் பேசி , அந்த மருந்தை சாப்பிடுவதால் வரும் நன்மையை அவனுக்கு விளக்கி கூறுவார்கள் ; இவர்கள் நடுத்தரமானவர்கள் ! அதுபோல் நடுத்தரமான குருக்களும் உள்ளனர் . இவர்கள் விதவிதமாக விளக்கம் அளிப்பார்கள் அந்த உபதேசத்திற்கு ஏற்ப சீடன் நடக்க பல வழி காட்டுவார்கள் ! ஆனாலும் அது விளையாமல் போவதின் அடிப்படையை --தளைகளை உடைத்து மாற்ற சக்தி அற்றவர்களாய் இருப்பார்கள் !!

முதல்தர வைத்தியர்கள் உள்ளனர் ! மென்மையாக சொல்வதை நோயாளி கேட்காவிட்டால் பலவந்தமாக அவனை பணிய வைக்கவும் தயங்க மாட்டார்கள் ; தேவைப்பட்டால் நோயாளியின் மார்பின் மீது முழங்காலை வைத்து அழுத்தியாவது அவனுடைய தொண்டைக்குள் மருந்தை திணித்து விடுவார்கள் ! அதுபோல் உத்தம குருக்கள் --இறைவனை நெருங்கியவர்கள் சீடனின் மனத்தை அதன் தளைகளை தகர்த்து இறைவனிடம் திருப்ப தங்கள் வல்லமையை பயன்படுத்துவார்கள் !!

புதிய இடத்திற்கு போவதற்கு விபரம் தெரிந்த வழி காட்டி ஒருவனுடைய சொற்படி நடக்க வேண்டும் . பலருடைய யோசனையை கேட்கத்தொடங்கினால் குழப்பத்தில்தான் முடியும் . அவ்வாறே கடவுளை அடைவதற்கான பாதையிலும் உண்மை குரு ஒருவருடைய அறிவுரை மட்டுமே நம்மை மென்மேலும் உய்விக்கும் !

குருவின் வார்த்தைகளை நம்ப வேண்டும் குரு என்பவர் கடவுளின் பிரதிநிதி என்பதை உணரவேண்டும் ! குரு சொல்வதை கடவுளுக்காக என்று அப்படியே ஒரு குழந்தை போல நம்பி நடந்தால்தான் இறை அனுபூதி கிட்டும் ! 

குழந்தையின் நம்பிக்கைதான் எத்தகையது பாருங்கள் ! ஒருவனை காட்டி ``இவன் உன் அண்ணன் `` என்று கூறுகிறாள் தாய் . அதனை நூற்றுக்கு நூறு அல்ல நூற்றி ஐம்பது சதவீதம் நம்பி விடுகிறது குழந்தை ! அத்தகைய நம்பிக்கை குருவிடம் வேண்டும் !! கடவுளுக்காக குருவிடம் நம்பிக்கை வைக்கும்போது கடவுளே குருவை மாற்றி சரியான குருவை அனுப்பி வைப்பார் !!

குரு ஆவதற்கு எல்லோரும் விரும்புகின்றனர் ; ஆனால் சீடனாக இருக்க யாருக்கும் ஆசையில்லை ! நல்ல சீடனே குருவாக உயர்த்தப்படுவான் !!
கடவுள் மனிதனுக்கு காட்சி அளித்து அவனுடன் பேசி மக்களுக்கு உபதேசிக்குமாறு ஆணையிட்டால் அந்த குருவின் வார்த்தைகள் எவ்வளவு வல்லமை உள்ளவை தெரியுமா ? அவைகள் மலைகளைக்கூட அசைத்து விட வல்லமை உள்ளவை ! அத்தகைய குருக்களின் உபதேசங்களே பூமியை புரட்டி போட்டிருக்கின்றன !!

ஆனால் மனித ஞானத்தில் விளைந்த சொற்பொழிவுகள் இருக்கின்றனவே , அவை எவ்வளவு நுட்பம் வாய்ந்தவையாய் இருந்தாலும் கவர்ச்சி உள்ளவையாய் இருந்தாலும் அதனை மக்கள் சில நாட்களே கேட்பார்கள் ; பிறகு மறந்தும் விடுவார்கள் !!

கங்கையைப்போன்றவர் குரு ! குப்பை கூளத்தை எல்லாம் மக்கள் கங்கையில் ஏறிகின்றனர் ; ஆனாலும் அந்த நதியின் புனிதம் குறைவது இல்லை ! அதுபோல நிந்தை , அவமானம் , வெறுப்பு , உபத்திரவங்கள் இவைகளால் அசைக்கபடாத ஆழ்ந்த சாந்தி அவரிடத்து நிலைத்திருக்கும் ! அல்லல் உறுவோர் அவரை அண்டினால் குருவின் சாந்தி அவர்களுக்கும் சமாதானத்தை உண்டாக்கும் !!

குரு ஒரு தோழியைப்போன்றவர் ! கிருஷ்ணனுடன் ராதை ஒன்றுசேரும் வரை தோழிக்கு ஓய்விருக்கவில்லை ! அதுபோல் கடவுளுடன் சீடன் ஒப்புறவாகும் வரை குருவின் பணி ஓய்வதில்லை ! அத்தகையவரே சிறந்த குரு !!!

Wednesday, 30 July 2014

குரு - சீடன்....7

இரவில் ஞான நூலைப் படித்துக் கொண்டிருந்தார் குரு.

 திருடன் ஒருவன் சத்தமில்லாமல் உள்ளே புகுந்தான், காலில் ஒரு பாத்திரம் பட்டு உருண்டது. குரு, 

“சத்தம் செய்யாதே, என் கவனம் சிதறுகிறது” என்றார்.

பயந்த திருடன் கத்தியை எடுத்து குருவை குத்த நினைத்தான். அவனைப் பார்க்காமலேயே, “உனக்கு பணம்தானே வேண்டும்?” அந்த இழுப்பறையில் இருப்பதை எடுத்துக் கொள்” என்றபடி மீண்டும் படித்தார்.
இழுப்பறையில் இருந்த பணத்தை திருடன் எடுத்தபோது, “நாளைக்கு வரிக்கட்ட வேண்டும். அதற்கு மட்டும் கொஞ்சம் வைத்துவிட்டு மீதி எல்லாவற்றையும் எடுத்துக் கொள்’ என்றார் குரு.


கொஞ்சம் பணத்தை வைத்துவிட்டு வாசல் நோக்கி நடந்த திருடனிடம் அவனைப் பார்க்காமலே, “கொடுத்தவனுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும், நன்றியில் தான் நல்ல விஷயங்கள் ஆரம்பமாகும்” என்றார்.
“நன்றி” என்று திக்கி தடுமாறி சொன்ன திருடனிடம் “கதவை சாத்திவிட்டு போ, இல்லயேல் காற்றில் விளக்கு அணைந்துவிடும்” என்றார் குரு. கதவை சாத்திவிட்டு ஓடினான் திருடன்.


சில நாட்களுக்கு பின் காவலர்களிடம் மாட்டிக் கொண்டு சிறைப்பட்டான் திருடன். எங்கெங்கு திருடினான் என்றஉண்மையைக் காவலர்களிடம் சொல்ல, குருவும் விசாரணைக்கு அழைக்கப்பட்டார்.

“இவன் எனக்கு எந்த கெடுதலும் செய்யவில்லையே; அவனுக்கு பணத்தேவை இருந்ததால் நான்தான் கொடுத்தேன். அவனும் நன்றி சொல்லிவிட்டு சென்றான். இதை அவனிடமே கேளுங்கள். நான் சொல்வது உண்மைதானே அப்பா?” என்றார் குரு.


திருடன் கண்களில் கரகரவென கண்ணீர் வழிந்தது. பின்னாளில் அவன் குருவின் சீடனாகிவிட்டான்


அதிகாரமும், சட்டமும் செய்யமுடியாத மன மாற்றத்தை அன்பு ஒரு நொடியில் செய்துவிடும்

Saturday, 26 July 2014

குரு - சீடன்....6

துரோணாச்சாரியார் கௌரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் கல்வி கற்பித்துக் கொண்டிருந்த காலம். முதல் பாடம் “பொறுமை” என்பதாகும். 

ஒரு நாள் குரு சீடர்களை எல்லாம் அழைத்து, அதுவரை கற்பித்த பாடங்களை எல்லாம் ஒப்பிக்குமாறு சொன்னார். ஒவ்வொருவரும் அவரவர் படித்த பாடங்களை ஒப்பித்தனர். 

தருமரின் முறை வந்தது. ஆனால் அவர் ஒரே ஒரு வரியை மட்டும் சொன்னார். “நீ இவ்வளவு தான் படித்திருக்கிறாயா?” என்று குரு கேட்டார். அதற்கு மிகுந்த தயக்கத்துடன், ” மன்னிக்க வேண்டும். குருவே! நான் முதல் பாடத்தை ஓரளவு படித்தேன். இரண்டாவது பாடத்தை அந்த அளவுகூடப் படிக்க வில்லை” என்று யுதிஷ்டிரர் பதிலளித்தார். 

இதைக் கேட்ட துரோணரால் கோபத்தை அடக்க முடியவில்லை. ஏனெனில், படிப்பு விஷயத்தில் அவர் பிற சீடர்களிடம் வைத்திருந்ததை விட தருமரிடமே அதிக நம்பிக்கை வைத்திருந்தார். அப்படியிருக்க மற்றவர்கள் அனைவரும் எல்லா பாடங்களையும் நன்கு படித்து விட்டு ஒப்பித்தபோது தருமர் இரண்டு வரிகளையே படித்திருப்பதாகச் சொல்கிறார். கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த இயலாத துரோணர் ஒரு நீண்ட குச்சியை எடுத்து அது ஒடிந்து துண்டுகளாகும் வரை தருமரை அடித்தார். ஆனால் அடிகளைப் பொறுத்துக் கொண்ட தருமர் முகத்தில் புன்னகை மறையவே இல்லை. அதைக் கண்டபோது குருவின் கோபம் மறைந்தது. 

அவருக்கு வருத்தம் தோன்றியது. அன்போடு அவர், பிள்ளாய் ! நீ ஒரு இளவரசன். நீ நினைத்தால் என்னை சிறையில் அடைக்கலாம். தண்டனை அளிக்கலாம். ஆனால் நீ அப்படி ஒன்றும் செய்யவில்லை. உனக்குச் சிறிதும் கோபம் வரவில்லை. உன்னைப் போல் பொறுமை உள்ளவர்கள் இவ்வுலகில் உண்டோ? ” குழந்தாய். நீ எவ்வளவு உயர்ந்தவன் ” என்று சொன்னார். 

 அப்போது அவர் பார்வையில் யுதிஷ்டிரர் படித்த பாடங்கள் எழுதியிருந்த ஓலைச்சுவடி பட்டது. அதில் முதல் வரி, ” எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பொறுமையைக் கைவிடக் கூடாது என்றும், இரண்டாவது வரி, ” எப்போதும் உண்மையே பேசவேண்டும்” என்றும் இருந்தன.

அவரது பார்வை மீண்டும் தருமரின் முகத்தில் பதிந்தபோது ஓலைச்சுவடியில் கண்ட வரிகள் தருமரின் கண்களில் பிரகாசிப்பதாகத் தோன்றியது. சீடனின் இரு கைகளையும் சேர்த்துப் பிடித்துக் கொண்ட துரோணரின் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது. அவர், ” தருமனே, நான் உங்களுக்குக் கற்பிக்கும்போது வெறும் வார்த்தைகளை மட்டும் உச்சரித்து வந்தேன். அனைவரும் கிளிப்பிள்ளைகளைப் போலத் திருப்பிச்சொன்னார்கள். உண்மையில் நீ மட்டுமே அதைச் சரியாகப் படித்திருக்கிறாய். நீ எவ்வளவு உயர்ந்தவன்! இவ்வளவு நாள் கற்பித்தபோதும் இதில் ஒரு வரியைக் கூட என்னால் படிக்க முடியவில்லை. கோபத்தை என்னால் அடக்க முடியவில்லை. பொறுமையைக் கடைபிடிக்க முடியவில்லை” என்றார்.

 பெருகும் கண்ணீருடன் குரு சொன்ன வார்த்தைகளைக் கேட்ட 
தருமர், ” மன்னிக்கவேண்டும் குருவே! எனக்குத் தங்கள் மீது சிறிது கோபம் தோன்றியது என்றார். 

அதைக் கேட்டதும் சீடன் இரண்டாவது பாடத்தையும் படித்துவிட்டார் என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டார். ஏனெனில் சாதாரணமாக ஒருவர் தன்னைப் புகழ்வதைக் கேட்கும்போது, அதில் மயங்காதவர் அபூர்வம். மனதில் கோபம் இருந்தாலும் வெளியில் சொல்லத் தயங்குவர். 

ஆனால் தருமரோ மனதில் இருந்ததை வெளியிடச் சிறிதும் தயங்கவில்லை.. அதன் பொருள் தருமர் இரண்டாவது பாடத்தையும் படித்துவிட்டார் என்பதாகும். ஒருவன் தான் கற்ற பாடங்களை தனது வாழ்வில் செயல்படுத்தும் போதுதான் அவனது கல்வி முழுமை பெறுகிறது. அவ்விதம் செயல் படுத்த முயல்பவனே உண்மையான சீடன்.

Friday, 25 July 2014

குரு - சீடன்....5

நரேந்திரர் பிரம்மசமாஜத்து உறுப்பினர். உணவிலோ, மற்ற பழக்க வழக்கங்களிலோ பெரிதாக ஆசாரங்கனைப் பின்பற்றாதவர். பலதரப்பட்ட நண்பர்கள் உடையவர். அவரது கண்ணோட்டத்தில் சிலவேளைகளில் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் செயல்களே தவறென்று பட்டது. அவற்றைக் கண்டிக்கவும் அவர் தயங்கவில்லை. பின்னாளில் நரேந்திரர், 'என்னைப்பற்றி என்ன சொல்வேன்? நான் அவரது பூதகணங்களுள் ஒருவன் என்றெண்ணுகிறேன். அவரிடமே அவரைப்பற்றி தவறாக எதையாவது உளறுவேன், அதைக் கேட்டு அவர் சிரிப்பார் என்று கூறியதுண்டு.

ஒருநாள் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் ஒரு கருத்தைப்பற்றி கூறிக் கொண்டிருந்தார். நரேந்திரர் அதனை எதிர்த்துக் கூறினார். ஸ்ரீராமகிருஷ்யர் எவ்வளவோ முயன்றும் அவரது கருத்தை நரேந்திரர் ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு செய்ய இயலவில்லை. நரேந்திரருக்கோ தமது கருத்தை ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் எதைச் சொன்னாலும் பொருட்படுத்தாமல் மௌனமாக இருந்தார். கடைசியில் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் சற்று ஆத்திரத்துடன், 'இதோ பார், நான் சொல்வதைக் கேட்க முடியாது என்றால் நீ ஏன் இங்கே வருகிறாய்?' என்று கேட்டார். அதற்கு நரேந்திரர் அமைதியாக, 'நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்பதற்காக நான் இங்கு வரவில்லை. நான் உங்களை நேசிக்கிறேன், அதற்காக இங்கு வருகிறேன்' என்றார். ஸ்ரீராம கிருஷ்ணர் உணர்ச்சிப்பெருக்குடன் எழுந்து நரேந்திரரை அப்படியே கட்டிக் கொண்டார்.

Wednesday, 23 July 2014

குரு - சீடன்....4

இதோ இந்த திரவம் இருக்கிறதே அது எத்தகைய பொருளையும் கரைத்து விடும் தன்மையைக் கொண்டது” என்றபடி திரவம் நிறைந்த ஒரு குடுவையை எடுத்து சீடர்களின் முன்னால் வைத்தார் குரு.

சீடர்கள் பயத்தில் சற்றே தள்ளி அமர்ந்தனர். 

“”இதை உங்கள் முன் தெளிக்கப் போகிறேன். யார் கரையாமல் இருக்கிறீர்களோ அவர்களே சிறந்த சீடன்” என்றார்.

 மாணவர்களுக்கு அச்சம் மேலும் அதிகமானது. ஒரு மாணவன் மட்டும் தைரியமாக குடுவையை நோக்கி வந்தான்.

“”ஏன் உனக்கு பயமில்லையா?” என்றார் குரு.


மாணவன் கேட்டான்: “”எல்லாவற்றையும் கரைத்து விடும் திரவம் இந்தக் குடுவையைக் கரைக்காதது ஏன்? அப்போதே பாதி பயம் போய் விட்டது. எங்கள் மீது தெளிக்கப் போவதாகச் சொன்னதும் மீதி பயமும் போய் விட்டது” என்றான்.

குரு அவனையே முதன்மைச் சீடனாகத் தேர்வு செய்தார்.