முன்னோர்கள் எப்படி பட்ட புத்திசாலிகள்

 

27 தமிழ் நட்சத்திரப் பெயர்களின் வடிவ மற்றும் இலக்கிய ரீதியான விளக்கங்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. நம் முன்னோர்கள் விண்ணில் உள்ள விண்மீன் கூட்டங்கள் (Constellations) காட்சி அளித்த வடிவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே இப்பெயர்களைச் சூட்டியுள்ளனர்:

1 முதல் 10 வரையிலான நட்சத்திர விளக்கங்கள்

* 01. புரவி (அசுவினி): 'புரவி' என்றால் குதிரை என்று பொருள். விண்ணில் இக்குதிரையின் தலை வடிவத்தைக் கொண்ட விண்மீன் கூட்டம் இதுவாகும்.

* 02. அடுப்பகம் (பரணி): 'அடுப்பு' அல்லது முக்கோண வடிவில் உள்ள அடுப்புக் கூட்டி வைக்கும் இடம் என்று பொருள். மூன்று விண்மீன்கள் அடுப்புக் கல் போல அமைந்திருப்பதால் இப்பெயர் பெற்றது.

* 03. ஆரல் (கார்த்திகை): 'ஆரல்' என்பது ஒரு வகை நெருப்பு மீன் அல்லது கூர்மையான ஆயுதம் (கத்தி). இந்த விண்மீன் கூட்டம் பார்ப்பதற்கு நெருப்புப் பொறி போலவோ அல்லது கத்தியின் முனை போலவோ பிரகாசமாக இருக்கும்.

* 04. சகடு (உரோகினி): 'சகடு' என்றால் வண்டி அல்லது தேர் என்று பொருள். மாட்டு வண்டியின் பின் பகுதி போன்ற முக்கோண அமைப்பில் இவ்விண்மீன்கள் தோற்றமளிக்கும்.

* 05. மான்றலை (மிருகசீரிடம்): 'மான் தலை' என்பதன் மருவே இது. விண்ணில் மானின் தலை போன்ற வடிவத்தை உருவாக்குவதால் இப்பெயர் பெற்றது.

* 06. மூதிரை (திருவாதிரை): 'முதிர்ந்த ஈரம்' அல்லது 'பெரிய துளி' என்று பொருள்படும். இது விண்வெளியில் சிவந்து காணப்படும் ஒரு பிரம்மாண்ட விண்மீன் (Betelgeuse) ஆகும்.

* 07. கழை (புனர்பூசம்): 'கழை' என்றால் மூங்கில் அல்லது வில்லின் தண்டு என்று பொருள். நேராக வளர்ந்த மூங்கில் போன்ற அமைப்பைக் குறிக்கும்.

* 08. கொடிற்று (பூசம்): 'கொடிற்று' என்றால் நண்டின் கொடுக்கு அல்லது வளைந்த தாடை என்று பொருள். நண்டு வடிவ விண்மீன் கூட்டத்தின் (Cancer) மையப்பகுதியில் இது அமைகிறது.

* 09. அரவு (ஆயில்யம்): 'அரவு' என்றால் பாம்பு என்று பொருள். விண்ணில் நாகப் பாம்பு வளைந்து நெளிந்து படுத்திருப்பது போன்ற தோற்றத்தைக் கொடுக்கும்.

* 10. கொடுநுகம் (மகம்): 'கொடு நுகம்' என்பது வளைந்த ஏர் பூட்டும் நுகத்தடி அல்லது சிம்மத்தின் பிடரி போன்ற வடிவத்தைக் குறிக்கும்.

11 முதல் 20 வரையிலான நட்சத்திர விளக்கங்கள்

* 11. கணை (பூரம்): 'கணை' என்றால் அம்பு என்று பொருள். நேராகப் பாயும் அம்பின் வடிவத்தைக் குறிப்பது.

* 12. உத்தரம் (உத்தரம்): 'உத்தரம்' என்றால் மேல்நிலை அல்லது படுக்கைக்கட்டிலின் கால் பகுதி என்று பொருள்படும் (கட்டிலின் வடிவமாகப் பூரமும் உத்தரமும் பார்க்கப்படும்).

* 13. கை (அத்தம்): மனிதனின் உள்ளங்கை அல்லது ஐந்து விரல்களை விரித்து வைத்தது போன்ற வடிவத்தில் ஐந்து விண்மீன்கள் அமைந்திருக்கும்.

* 14. அறுவை (சித்திரை): 'அறுவை' என்றால் ஆடை அல்லது பிரகாசமான துணி என்று பொருள். விண்ணில் தனியாகத் தறித்துத் தொங்கும் ஒளிவீசும் ஆடை போலத் தோன்றும்.

* 15. விளக்கு (சுவாதி): இருளில் ஏற்றி வைக்கப்பட்ட ஒற்றைச் சுடர் விளக்கு போலத் தனித்து, மிக அதிக ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும் விண்மீன்.

* 16. சுளகு (விசாகம்): 'சுளகு' என்றால் தானியம் புடைக்கும் முறம் என்று பொருள். முறத்தின் அகன்ற வடிவத்தைப் பெற்றுள்ள விண்மீன் கூட்டம்.

* 17. பனை (அனுடம்): 'பனை' என்றால் பனை மரம் என்று பொருள். நேராக உயர்ந்து நிற்கும் பனை மரத்தின் வடிவ அமைப்பைக் கொண்டது.

* 18. துலாங்கோலி (கேட்டை): 'துலாம்' (தராசு) மற்றும் தேளின் கொடுக்கு ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் சொல். தேளின் வளைந்த வால் பகுதியில் உள்ள நச்சு முள் போன்ற வடிவம்.

* 19. குருகு (மூலம்): 'குருகு' என்றால் பறவை (குறிப்பாக நாரை அல்லது கொக்கு) அல்லது மரத்தின் வேர்ப்பகுதி என்று பொருள்.

* 20. முற்குளம் (பூராடம்): 'முன்னுள்ள குளம்' அல்லது கட்டிலின் முன் பகுதி வடிவத்தைக் குறிக்கும் விண்மீன் தொகுதி.

21 முதல் 27 வரையிலான நட்சத்திர விளக்கங்கள்

* 21. கடைக்குளம் (உத்திராடம்): 'பின்னியுள்ள குளம்' அல்லது நீர் நிலையின் இறுதிப் பகுதி போன்ற வடிவ அமைப்பு.

* 22. முகைகோல் (திருவோணம்): 'அம்பின் முனை' அல்லது முக்கூர் வடிவம் கொண்ட கோல் என்று பொருள். விண்ணில் மூன்று விண்மீன்கள் நேர்க்கோட்டில் அமைந்திருக்கும்.

* 23. காக்கை (அவிட்டம்): காகம் அமர்ந்திருப்பது போன்ற வடிவத்தையோ அல்லது முரசு கொட்டும் கருவியின் வடிவத்தையோ குறிக்கும்.

* 24. செக்கு (சதயம்): வட்ட வடிவமான எண்ணெய் ஆட்டும் செக்கு போன்ற அமைப்பில், பல சிறிய விண்மீன்கள் வட்டமாகச் சூழ்ந்திருக்கும்.

* 25. முரசு (பூரட்டாதி): தமிழர்களின் போர்க் கருவியான முரசு (Drum) போன்ற சதுர அல்லது உருளை வடிவ அமைப்பின் முன்பகுதி.

* 26. முரசுக்கட்டில் (உத்திரட்டாதி): முரசின் பின்பகுதி அல்லது அரசர்கள் அமரும் அரியாசனம்/கட்டில் போன்ற நாற்கர வடிவ அமைப்பு.

* 27. தோணி (ரேவதி): 'தோணி' என்றால் படகு என்று பொருள். விண்மீன் கூட்டத்தின் இறுதிப் பகுதியில் படகு போன்ற வளைந்த வடிவத்தில் இவ்விண்மீன்கள் காட்சி அளிக்கும்.

> தொகுப்பு நோக்கு: இந்தப் பெயர்கள் அனைத்தும் வெறும் கற்பனையல்ல, சங்கத் தமிழர்கள் இரவில் வெறும் கண்ணால் வானைப் பார்த்து, அந்த விண்மீன் புள்ளிகளை இணைத்துக் கண்டறிந்த தூய தமிழ்க் கலைச்சொற்கள் ஆகும்!

27 NAKSHATRAS

 

PLANETARY NEBULAE

 

AN ACTUAL SHOOTING STAR

 

LIFE CYCLE OF A STAR

 

SUPERNOVAE

 

NAKSHATRAS CLOCK

 

COLOURS OF STARS

 

LIFE CYCLE OF A STAR

 

A SMALL BROWN DWARF STAR DISCOVERED BY JAMES WEBB SPACE TELESCOPE

Discovering a cosmic object that is difficult to explain

An international team of astronomers has discovered the smallest known brown dwarf star using the James Webb Space Telescope. According to research published in the journal Astronomy, the mass of the free-flying object is only three to four times the mass of Jupiter, making it difficult to explain using modern concepts.

Brown dwarfs are intermediate links between gas giants and low-mass stars. They form like stars and collapse under the influence of their own gravity, but they never become dense enough to trigger thermonuclear reactions that burn hydrogen. The researchers studied the star cluster IC 348, located in the star-forming region of the constellation Perseus, about 1,000 light-years from Earth. Because this cluster is only 5 million years old, all of the brown dwarfs it contains are extremely bright in the infrared due to the large amounts of heat left over from their formation.

The NIRCam near-infrared camera and NIRSpec spectrometer were able to identify three targets with masses between three and eight Jupiters and surface temperatures between 830 and 1500 degrees Celsius. The smallest of the candidate objects has a mass three to four times that of Jupiter, and its formation is difficult to explain with current theoretical models. Two of the three brown dwarfs identified in this study exhibit spectral features caused by the presence of unknown hydrocarbons in their atmospheres. The same infrared signature was detected by NASA’s Cassini mission in the atmospheres of Saturn and its moon Titan, as well as in the interstellar medium. This is the first time this molecule has been detected in the atmosphere of an object outside our solar system.

ALPHA CENTAURI A & B

The nearest solar system to ours is the Alpha Centauri system. Alpha Centauri is actually a triple star system consisting of three stars: Alpha Centauri A, Alpha Centauri B, and Proxima Centauri. Proxima Centauri is the closest of the three stars to our Sun.

Proxima Centauri is located approximately 4.24 light-years away from the Sun. It gained significant attention because, in 2016, an Earth-sized exoplanet, Proxima b, was discovered orbiting Proxima Centauri within its habitable zone—the region where conditions might allow for liquid water to exist.

While Proxima Centauri is the closest known star system, interstellar distances are immense, and traveling to even the nearest stars with current technology would take an incredibly long time. As of now, interstellar travel remains a significant challenge for space exploration.

A RING OF STARS

 Be amazed by this magnificent image captured in infrared by the Very Large Telescope with a diameter of 8.2 meters. The protagonist is the inner ring that surrounds the center of NGC 1097. This galaxy is located 45 million light-years from Earth, in the constellation of Fornax.

The dark areas are gas and debris being channeled into the supermassive black hole at the center of the galaxy.

5.2K views

View 283 upvotes

View 3 shares

STARS IN SAME PLACE ?

 If the universe is constantly expanding and moving, then why are the stars always in the same place?

They're not.

It's just…space is f*ckin' big. And those stars are farther away than you can wrap your head around.

So even moving faster than anything man has ever created…it takes centuries to thousands and thousands of years for them to visibly have moved.

That's the movements of the stars that make up the Big Dipper, from 100,000 years in the past to 100,000 years in the future (date is in the upper left corner). It takes longer than human civilization has been a thing to noticably move.

PROXIMA CENTAURI - IS IT POSSIBLE TO GO THERE?

 Will our generation have the chance to go to Proxima Centauri?

The answer is no. The reason is as follows.

Proxima Centauri is 4.24 light years away, which is 40,208,000,000,000 kilometers away from Earth. This is approximately 25,000,000,000,000 miles. That’s about 40.2 trillion kilometers, or 25 trillion miles.

The fastest speed ever achieved by a long margin is the Parker Solar Probe at 364,660 miles per hour (163 km/s) as it orbits the Sun.

If we were to travel to Proxima Centauri at the speed of the Parker Solar Probe, it would take us about 17,855 years to get there. However, with our current technology, it would take us much longer. The fastest interstellar spacecraft we have ever built, Voyager 1, is traveling at a speed of about 38,000 miles per hour. At this speed, it would take Voyager 1 about 76,000 years to reach Proxima Centauri. We will work with the speed of Voyager 1 for illustrative purposes.

Above: Hubble Space Telescope image of Proxima Centauri, the closest known star to the sun. Proxima Centauri is not visible to the naked eye on Earth. Image via ESA/ Hubble/ NASA.

Our super fast spaceship will take 76 thousand years to get to Proxima Centauri, and once arriving, it would take 4 years and 3 months for the signal from the spacecraft to arrive back on Earth to tell us it arrived. We don’t even know if humans will still exist on Earth in 76 thousand years.

Therefore, it is unlikely that humans will ever achieve interstellar travel.

HOW WERE STARS AND PLANETS FORMED IN THE MILKY WAY

First of all, stars or planets in Milkyway were formed the same way they were formed at any other point in the universe

Researchers believe that our universe began with the Big Bang about 13 billion years ago, and that soon after that event, matter began to form as small dust grains and gases. The first stars appeared about one hundred million years after the big bang.

As for planets

[1]

, one of the oldest known planetary systems is around a star called HIP 11952, which is estimated to be 12.8 billion years old

[2]

. This system, which includes two Jupiter-sized planets, appears to be a relic from the extremely early universe.

Interstellar Clouds: Everything begins with interstellar molecular clouds, which are rich in hydrogen and dust1. These clouds are cold and start to collapse under the force of gravity.

Protostars: As the gas gets compressed, its temperature increases and the dust cloud begins to spin. This leads to the formation of a protostar at the center of this spinning dust cloud.

Star Birth: Nuclear fusion starts, and a star is born. During this process, the star emits powerful solar wind and bursts of radiation.

Protoplanetary Disk: The remaining matter forms a spinning disk around the star. This is known as a protoplanetary disk.

Planet Formation: The leftover gas and dust inside that protoplanetary disk become the ingredients for planet formation. Material left over from the star’s formation collapses into protoplanets.

Evolution: Stars and planets continue to evolve over billions of years. For instance, our own Sun and Earth have been around for about 4.6 billion years!

This process is ongoing in various parts of the universe, leading to the birth of new stars and planets even today..The process of star and planet formation continues to this day in various parts of the universe. It’s a testament to the dynamic and ever-evolving nature of our cosmos!

A STAR IS BORN

Nasa's James Webb Space Telescope has captured a young star about 1,000 light years away from Earth.

The striking image of the cosmic spectacle, called Herbig-Haro 211, shows jets of gases released by the newborn star at supersonic speed.

"Earlier observations revealed giant bow shocks moving away from us (north-west) and moving towards us (south-east)," Nasa said.

SHOOTING STAR vs FALLING STAR

 

A shooting star is not really a star at all. It's a tiny piece of dust or rock that enters the Earth's atmosphere at high speed and burns up, creating a bright streak of light in the sky.

These are also called meteors, and they can happen any time of the year.

Sometimes you can see a lot of them in one night, especially during a meteor shower, which is when the Earth passes through the trail of debris left by a comet.

Some of the most famous meteor showers are the Perseids in August and the Geminids in December.

Now, a falling star is also not a star, but it's a bit different from a shooting star.

A falling star is a meteor that survives its journey through the atmosphere and lands on the ground.

These are also called meteorites, and they are very rare. Most meteors are too small to make it to the surface, and they vaporize completely in the air.

This gargantuan meteorite is currently the largest known “falling star”. Called the Hoba. It is nearly 60 tons and has never been moved. It has been estimated to have landed on Earth 80,000 years ago.

But some of them are big enough or dense enough to reach the Earth, and they can cause craters or damage when they hit.

Some of the most famous meteorites are the Hoba meteorite in Namibia, which weighs about 60 tons, and the Chelyabinsk meteorite in Russia, which exploded in the air in 2013 and injured over 1,000 people.

Chelyabinsk meteorite

BETELGEUSE STAR - > BLACK HOLE?

 

Betelgeuse:

This mammoth is among the largest and most luminous stars in our galaxy, with a radius of about 900 times that of our Sun and a luminosity of about 100,000 times that of our Sun.

It is also one of the most variable stars, meaning that its brightness changes over time due to pulsations and eruptions on its surface.

Betelgeuse is estimated to be about 8.5 million years old, which is very young for a star, but very old for a massive star. That's because massive stars live fast and die young, burning through their nuclear fuel much faster than smaller stars.

As a massive star, Betelgeuse is expected to go through a dramatic end-of-life catastrophe that will produce either a neutron star or black hole and likely a show for any surviving observers on earth.

Before the catastrophe, Betelgeuse must burn through several different types of nuclear fuel. It starts with hydrogen in its core, then helium, then carbon, then neon, then oxygen, then silicon, and finally iron.

Each stage lasts shorter than the previous one, until iron accumulates in the core. Iron cannot be fused into heavier elements, so the core becomes inert and collapses under its own gravity.

This triggers a powerful shockwave that blows up the outer layers of the star in a supernova explosion.

What happens to the core after the supernova?

This will depend on how much material is left after the explosion. If the core has less than about 3 times the mass of our Sun, it will become a neutron star: a super-dense ball of matter made mostly of neutrons.

If the core has more than about 3 times the mass of our Sun, it will become a black hole.

Betelgeuse's mass is not precisely known.

It is estimated to be somewhere between 10 and 20 times the mass of our Sun. However, some of that mass may be lost before or during the supernova due to stellar winds and mass transfer to a possible companion star.

Therefore, it is possible that Betelgeuse's core will end up below or above the threshold for becoming a black hole.

When could Betelgeuse explode?

Betelgeuse could literally explode tomorrow or in 100,000 years or anytime in between.

We have no reliable way of predicting when a star will go supernova. We can only observe the signs of instability and aging that Betelgeuse shows us.

For example, in late 2019 and early 2020, Betelgeuse dimmed significantly, leading some people to speculate that it was about to explode. However, later observations showed that the dimming was likely caused by dust obscuring the star's light. Betelgeuse has since recovered its brightness and continues to shine as usual.

So, Betelgeuse may or may not become a black hole after it explodes in a supernova that may or may not happen anytime soon. But don't worry too much about it.

Even if Betelgeuse does explode in our lifetime, it won't harm us here on Earth. It will just be a spectacular sight in the night sky that we can enjoy with our eyes and telescopes. And who knows? Maybe we'll get lucky and witness one of the rarest and most amazing events in the universe: the birth of a black hole.