ஒரு ஊரில் ஒரு பெரிய தத்துவஞானி வசித்து வந்தார். அவரிடம் நூற்றுக்கணக்கான சீடர்கள் கல்வி கற்று வந்தனர். சீடர்களுக்குப் பாடம் நடத்துவதோடு நின்றுவிடாமல், அவர்களின் சிந்தனையைத் தூண்டும் விதமாக அடிக்கடி சில சோதனைகளையும் வைப்பது வழக்கம்.
ஒரு நாள், தன் சீடர்களை அழைத்து ஒரு சிறிய சோதனை வைத்தார் ஞானி.
குரு தன் கையில் ஒரு சிறிய கல்லை எடுத்துக் கொண்டு சீடர்களிடம் காட்டினார்.
"இந்தக் கல்லை எடுத்துச் சென்று சந்தைக்குச் செல்லுங்கள். முதலில் இதைக் காய்கறி விற்கும் வியாபாரியிடம் காட்டுங்கள். அவர் என்ன விலை தருகிறார் என்று கேளுங்கள். பிறகு, அதைத் துணி வியாபாரியிடம் காட்டுங்கள்; இறுதியாக ஒரு நகைக் கடைக்காரரிடம் காட்டுங்கள். ஆனால், எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் இந்தக் கல்லை யாரிடமும் விற்றுவிடாதீர்கள்; விலையைக் மட்டும் கேட்டு வாருங்கள்" என்றார்.
சீடர்களில் ஒருவன் அந்தக் கல்லை வாங்கிச் கொண்டு சந்தைக்குச் சென்றான்.
காய்கறி வியாபாரி: கல்லைக் கண்ட வியாபாரி, "இது விசித்திரமாக இருக்கிறதே, ஒரு கிலோ தக்காளிக்கு ஈடாக இதைத் தருகிறாயா?" என்றார்.
துணி வியாபாரி: அந்தச் சீடன் அடுத்ததாகத் துணி வியாபாரியிடம் சென்றான். அவர் கல்லைப் பார்த்துக் கொஞ்ச நேரம் யோசித்துவிட்டு, "இது ஒரு சாதாரண கூழாங்கல் போல் தெரிகிறது. இதற்கு ஈடாக இரண்டு முழம் துணி தருகிறேன்" என்றார்.
நகை வியாபாரி: கடைசியாகச் சீடன் ஒரு பெரிய தங்க நகைக்கடைக்குச் சென்றான். நகைக்கடைக்காரர் அந்தக் கல்லைக் கையில் எடுத்ததும் வியப்பால் கண்கள் விரிந்தன.
உடனே தன் முதலாளியைக் கூப்பிட்டார். இருவரும் பல கோணங்களில் லென்ஸ் கொண்டு பரிசோதித்தனர்.
கடைசியாக நகைக்கடைக்காரர் நடுங்கும் குரலில், "தம்பி, இது சாதாரணக் கல்லல்ல; விலைமதிப்பற்ற அபூர்வமான மாணிக்கக் கல்! என் வாழ்நாளில் நான் இவ்வளவு பெரிய மாணிக்கத்தைப் பார்த்ததில்லை. என் மொத்த சொத்தையும் விற்றாலும் இதன் விலையைக் கொடுக்க முடியாது. இதை எங்கிருந்து எடுத்தாய்?" என்றார்.
சீடன் கல்லை விற்காமல், வியப்புடன் ஓடிவந்து குருவிடம் நடந்ததைக் கூறினான்.
குரு புன்னகையுடன் சீடர்களைப் பார்த்துச் சொன்னார்:
"வாழ்க்கையும் இதைப் போன்றதுதான் மக்களே! நீ உன்னை எங்கு வைத்துப் பார்க்கிறாய், யாருடன் பழகுகிறாய் என்பதைப் பொறுத்துத்தான் உன் மதிப்பு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது."
உன்னை அறியாதவர்களிடம் சென்றால், உன்னை ஒரு காய்கறிக்கல்லாக அல்லது மதிப்பற்ற பொருளாக நினைத்து விலை பேசுவார்கள்.
உன்னை ஓரளவு புரிந்து கொண்டவர்களிடம் சென்றால், உனக்கு ஒரு சாதாரண துணி அளவிற்கான மதிப்பைத் தருவார்கள்.
ஆனால், உன்னுடைய உண்மையான குணத்தையும் திறமையையும் அறிந்தவர்களிடம் நீ செல்லும்போது, உன் மதிப்பு விலைமதிப்பற்றதாக மாறும்!
எனவே, உன்னை யார் எப்படி மதிக்கிறார்கள் என்று கவலைப்படாதே. உன் உண்மையான மதிப்பை உன்னைக் கவனிப்பவர்கள்தான் அறிவார்கள்
No comments:
Post a Comment